بازهٔ زمانی بودجه را مشخص کن
درآمد و هزینه باید به یک دوره اشاره کنند. مبلغ هفتگی، ماهانه و سالانه را پیش از ورود به جدول همدوره کن تا جمعها معنای مشترک داشته باشند.
جریان ورودی و خروجی را جدا بنویس
درآمدها ورودی و مخارج خروجیاند. انتقال پول میان دو محل، بدون تغییر منابع کل، الزاماً درآمد تازه یا هزینهٔ مصرفی نیست؛ نوع رویداد را از متن سؤال بگیر.
دوره | درآمد | هزینه ثابت | هزینه متغیر | جمع هزینه | مانده | تغییر پیشنهادی
هزینهٔ ثابت را با ضروری یکی نگیر
ثابتبودن به رفتار مبلغ در دوره مربوط است و ضروریبودن به نوع نیاز. ممکن است یک هزینه ضروری متغیر باشد. این دو معیار را در دو ستون جدا نگه دار.
مانده را با رابطهٔ روشن حساب کن
مانده برابر کل درآمد منهای کل هزینه است. ماندهٔ مثبت، صفر یا منفی را با واژهٔ مناسب تفسیر کن و آن را با موجودی ابتدای دوره مخلوط نکن.
سهم هر هزینه را از کل بسنج
برای سهم درصدی، هزینهٔ بخش را بر کل هزینهٔ همان دوره تقسیم و در صد ضرب کن. جمع سهمها را برای کنترل جدول بررسی کن؛ اختلاف کوچک ممکن است از گردکردن بیاید.
پیشبینی را از ثبت واقعی جدا کن
بودجه میتواند مقدار برنامهریزیشده و مقدار رخداده داشته باشد. این دو ستون را جدا کن و اختلاف را بنویس تا معلوم شود تغییر از برآورد یا رفتار واقعی آمده است.
مثال تألیفی: جدول یک دوره
در یک سناریوی فرضی، درآمد 1200 و مجموع هزینهها 950 است؛ مانده 250 میشود. اگر سؤال سهم هزینهای 190 را بخواهد، نسبت آن به کل هزینه 20 درصد است.
تغییر یک ردیف را در کل دنبال کن
اگر یک هزینه 40 واحد کم شود و بقیه ثابت بمانند، جمع هزینه 40 واحد کاهش و مانده 40 واحد افزایش مییابد. هر دو اثر را روی جدول نشان بده.
سناریو را با محدودیت حل کن
اگر هدف، رسیدن به ماندهٔ مشخص است، فاصلهٔ ماندهٔ فعلی تا هدف را پیدا کن. سپس فقط ردیفهایی را تغییر بده که صورت سؤال اجازه داده است؛ راهحل خارج از محدودیت معتبر نیست.
پاسخ را با سه جمع کنترل کن
جمع درآمدها، جمع هزینهها و رابطهٔ مانده را دوباره بساز. برای خواندن خانههای وابسته از راهنمای تکمیل جدول کمک بگیر و هر عدد را با دوره و واحدش گزارش کن.