نقطهٔ شروع هر درس را اندازه بگیر
از یک مجموعه سؤال همسطح، بدون جزوه پاسخ بده و خطاها را به ندانستن، فراموشی، بدفهمی سؤال یا نقص پاسخ تقسیم کن. زمان مطالعه را بر اساس نوع خطا توزیع کن، نه فقط نمرهٔ خام.
برنامهٔ مدرسه را ستون اصلی قرار بده
هر مبحث تدریسشده را در فاصلهٔ کوتاه دوباره از حافظه توضیح بده و یک پاسخ تشریحی بنویس. انباشتهکردن همهٔ مباحث برای ماه پایانی، فرصت اصلاح تدریجی را کم میکند.
یادگیری کلاس ← بازیابی همان روز ← تمرین تشریحی ← تصحیح با معیار ← بازحل خطا ← آزمون کوتاه پایان هفته
کتاب را به پرسش تبدیل کن
از هر تیتر، شکل، مثال و قید یک سؤال بساز. سپس کتاب را ببند و پاسخ را با واژگان دقیق درس بازسازی کن. فقط خطکشیدن زیر متن، توان تولید پاسخ را نمیسنجد.
درسها را بر اساس نوع خروجی تمرین کن
در درس محاسباتی مراحل و واحد، در درس متنی کلیدواژه و رابطه، و در زبان ترجمه و ساخت جمله را هدف بگیر. یک روش یکسان برای همهٔ درسها بازده تمرین را کم میکند.
جلسههای کوتاه را با خروجی ببند
بهجای هدف «یک ساعت مطالعه»، خروجی روشن تعیین کن: بازحل سه خطا، تکمیل یک جدول مقایسه یا پاسخ به پنج سؤال. زمان فقط ظرف کار است؛ پایان جلسه باید قابل سنجش باشد.
دفتر خطا را هفتگی بازبینی کن
برای هر خطا، علت و اقدام اصلاحی بنویس و چند روز بعد بدون دیدن جواب آن را بازحل کن. خطایی که فقط علامت خورده اما دوباره آزموده نشده، هنوز رفعشده محسوب نمیشود.
پاسخ کامل را از جواب درست جدا کن
ممکن است نتیجه درست باشد اما دلیل، مرحله یا واحد کم باشد. پاسخ خودت را با اجزای مورد انتظار سؤال مقایسه و بخش جاافتاده را با رنگ دیگری تکمیل کن.
هر هفته یک آزمون ترکیبی کوتاه بساز
سؤالهای تازه، خطاهای هفته و یک مبحث قدیمی را کنار هم بگذار. زمان و شرایط را ثبت کن و بعد از آزمون ابتدا علت افت را تحلیل کن، سپس مطالعهٔ هفتهٔ بعد را تنظیم کن.
ضعفها را با کوچکترین واحد اصلاح کن
عبارت «در ریاضی ضعیفم» قابل اجرا نیست. آن را به مهارتی مثل رسم نمودار، تبدیل واحد یا نوشتن دلیل بشکن و فقط همان مهارت را با چند تمرین همخانواده هدف بگیر.
مسیر پایه را به منابع سایت وصل کن
برای پوشش درسها از راهنمای امتحان نهایی یازدهم و برای انتخاب تمرین از نمونه سؤال یازدهم استفاده کن. چرخهٔ عمومی را نیز در روش ۲۰ شدن ببین.