افعال ناقصه؛
جملهٔ اسمیهٔ زیر ساخت را بازسازی و اسم و خبر را پیدا کن

فعل و جملهٔ اسمیهٔ زیر آن را پیدا کن

پس از فعل ناقص دو جزء اصلی رابطهٔ اسنادی را جست‌وجو کن. مرز گروه‌های اسمی و وابسته‌ها را کامل نگه دار.

ساخت پیش از ورود فعل را بازسازی کن

اسم و خبر را به صورت مبتدا و خبر اولیه بازنویسی کن. این تبدیل نشان می‌دهد هر جزء چه نقشی در جملهٔ تازه گرفته است.

اسم فعل ناقص را به مبتدای پیشین وصل کن

جزئی که پیش‌تر مبتدا بوده، پس از ورود فعل نقش اسم آن را می‌گیرد. ضمیر پنهان یا متصل را نیز با شاهد شناسه بررسی کن.

خبر را بخش کامل‌کنندهٔ معنی بدان

خبر می‌تواند یک واژه، گروه یا ساخت گسترده‌تر باشد. فقط یک کلمه را جدا نکن اگر وابسته‌ها بخش معنی آن هستند.

اعراب اسم و خبر را جدا ثبت کن

اثر فعل ناقص بر دو رکن یکسان نیست. نقش و علامت را در دو ستون بنویس و حرکت را نتیجهٔ نقش بدان.

معنی فعل را در ترجمه حفظ کن

این فعل‌ها می‌توانند زمان، استمرار، تغییر حالت یا نفی را به رابطه اضافه کنند. ترجمهٔ صرفاً «است» ممکن است بخشی از معنی را حذف کند.

خبر مفرد را با مفرد دستوری بسنج

مفرد در این کاربرد می‌تواند به ساختی غیر از جمله یا شبه‌جمله اشاره کند و الزاماً به شمار یک فرد محدود نیست.

جار و مجرور را در خبر احتمالی بررسی کن

گروه حرف اضافه می‌تواند جایگاه خبری داشته باشد. حرف، اسم مجرور و کل گروه را از هم جدا تحلیل کن.

جملهٔ خبری را مرزبندی کن

اگر خبر خود جمله است، فعل و اجزای درونی آن را مشخص و کل جمله را در نقش خبر گزارش کن.

فعل ناقص را با فعل تام هم‌شکل اشتباه نکن

معنی و نیاز ساخت را در همان جمله بسنج. اگر فعل معنی کامل مستقل دارد، تحلیل اسم و خبر را خودکار تحمیل نکن.

پاسخ را با بازسازی و ترجمه کنترل کن

جملهٔ پایه، اسم، خبر، اعراب و معنی افزوده را بنویس. برای ساخت پایه به جملهٔ اسمیه و فعلیه و برای اعراب به نقش کلمات برو.