دایرهٔ مثلثاتی؛
کسینوس مختصات افقی و سینوس مختصات عمودی نقطه است

واحد زاویه را پیش از هر کار مشخص کن

درجه و رادیان را در یک عبارت بدون تبدیل ترکیب نکن. نشانه‌های سؤال را بخوان و اگر تبدیل لازم است، آن را در سطر جدا انجام بده تا دوره و زاویهٔ مرجع هم‌واحد بمانند.

جهت و ضلع نهایی زاویه را رسم کن

از محور آغاز قراردادی حرکت کن و جهت مثبت یا منفی زاویه را رعایت کن. تعداد دورهای کامل را جدا کن؛ مکان ضلع نهایی پس از حذف دورها برای نسبت‌ها تعیین‌کننده است.

زاویهٔ هم‌نهشت را با دوره بساز

دورهای کامل را اضافه یا کم کن تا زاویه‌ای در بازهٔ مناسب به دست آید. مقدار نسبت دوره‌ای ثابت می‌ماند، اما دورهٔ هر تابع را مطابق همان تابع و کتاب درسی به کار ببر.

ناحیه را از مختصات نقطه بفهم

در هر ناحیه علامت مختصات افقی و عمودی را بنویس. سپس علامت کسینوس و سینوس را از آن‌ها و تانژانت را از نسبتشان نتیجه بگیر. روی محورها، ناحیه و بعضی نسبت‌ها رفتار ویژه دارند.

زاویهٔ مرجع را به محور نزدیک وصل کن

زاویهٔ تند میان ضلع نهایی و محور مناسب را مشخص کن. مقدار قدرمطلق نسبت از زاویهٔ مرجع می‌آید و علامت از ناحیه؛ این دو مرحله را جدا نگه دار.

نقاط ویژه را با مختصات یاد بگیر

به‌جای حفظ چند جدول جدا، مختصات نقاط شناخته‌شدهٔ دایره را بازسازی کن. جابه‌جایی مؤلفه‌ها و علامت‌ها را با جای نقطه کنترل کن.

رابطهٔ تانژانت را با مخرج کنترل کن

پیش از تقسیم، ببین کسینوس در نقطه صفر است یا نه. مقدار تعریف‌نشده را با صفر یکی ندان و محدودیت دامنه را در پاسخ بنویس.

از مقدار نسبت به زاویه برگرد

ابتدا زاویهٔ مرجع را از قدرمطلق مقدار پیدا کن، سپس ناحیه‌های سازگار با علامت را انتخاب کن. جواب‌های یک دور را بساز و در صورت نیاز خانوادهٔ دوره‌ای را اضافه کن.

جواب بازه‌ای را روی دایره علامت بزن

کران‌های بازه و نقاط نهایی را مشخص کن و فقط زاویه‌هایی را نگه دار که داخل بازه‌اند. نقاط مرزی را مطابق بسته یا باز بودن بازه کنترل کن.

شکل را با رابطهٔ بنیادی بررسی کن

مقادیر سینوس و کسینوس باید با ناحیه، دامنهٔ مقدار و رابطهٔ بنیادی سازگار باشند. برای تبدیل عبارت‌ها از همانی‌های مثلثاتی و برای جواب‌های دوره‌ای از معادلهٔ مثلثاتی استفاده کن.