شکل را حتی اگر داده شده دوباره برچسب بزن
نام رأسها، ضلعها و زاویهها را واضح بنویس. کنار هر زاویه، ضلع مقابل را علامت بزن. طول ضلع مجاور را با ضلع مقابل اشتباه نکن.
داده و خواسته را در دو ستون قرار بده
هر مقدار را با نماد و واحد ثبت کن. سپس ببین یک جفت کاملِ ضلع و زاویهٔ مقابل داری یا دو ضلع و زاویهٔ میان آنها. شکل دادهها مسیر انتخاب رابطه را محدود میکند.
ضلعها | زاویههای مقابل | دادهها | خواسته | رابطهٔ منتخب | جوابهای ممکن | کنترل مجموع و اندازه
قضیهٔ سینوس را با جفتهای مقابل بساز
هر نسبت باید ضلع و سینوس زاویهٔ مقابل همان ضلع را کنار هم قرار دهد. پیش از جایگذاری، جفتها را روی شکل با رنگ یا پیکان یکسان مشخص کن.
قضیهٔ کسینوس را با ضلع هدف تنظیم کن
اگر ضلع مجهول است، زاویهٔ مقابل آن و دو ضلع دیگر را در ساختار رابطه پیدا کن. اگر زاویه مجهول است، رابطه را نمادی حل و سپس مقدار عددی را وارد کن.
رابطه را با کمترین مجهول انتخاب کن
چند رابطه ممکن است درست باشند، اما مسیری را انتخاب کن که دادههای موجود مستقیماً در آن قرار میگیرند. زنجیرهٔ محاسبات اضافی احتمال خطا را بالا میبرد.
حالتهای ممکن زاویه را بررسی کن
وقتی از مقدار تابع مثلثاتی به زاویه میرسی، شکل، مجموع زاویههای مثلث و بزرگی ضلعها را برای بررسی جوابهای ممکن به کار ببر. اولین خروجی ابزار محاسبه همیشه تنها پاسخ هندسی نیست.
بزرگترین ضلع و زاویه را تطبیق بده
در هر مثلث، ترتیب بزرگی ضلعها با زاویههای مقابل مرتبط است. پس از حل، ببین ضلع بزرگتر روبهروی زاویهٔ بزرگتر قرار گرفته یا نه. این یک کنترل مستقل و سریع است.
مساحت را با زاویهٔ محصور بساز
اگر دو ضلع و زاویهٔ میان آنها داده شده، مشخص کن کدام زاویه واقعاً بین آن دو ضلع است. زاویهٔ دیگری را صرفاً به دلیل حضور در شکل وارد رابطه نکن.
واحد و دقت را تا پایان نگه دار
طول، زاویه و مساحت واحدهای متفاوت دارند. گردکردن زودهنگام میتواند جواب نهایی را تغییر دهد؛ دقت را تا گام آخر حفظ و سپس مطابق سؤال گزارش کن.
جواب را روی شکل بازسازی کن
مجموع زاویهها، مثبت بودن طول و امکان رسم مثلث را کنترل کن. برای روابط پایه از راهنمای مثلثات و برای نسبتهای هندسی از تشابه و تالس کمک بگیر.