۲۰ امتحان نهایی / گرامر زبان
قصد، پیش‌بینی، برنامه

زمان آینده؛
اول نوع آینده را تشخیص بده، بعد فعل را بساز

وجود واژه‌ای مثل tomorrow فقط آینده‌بودن جمله را نشان می‌دهد؛ برای انتخاب ساخت باید بفهمی گوینده تصمیم لحظه‌ای دارد، از قبل قصدی داشته، پیش‌بینی می‌کند یا دربارهٔ برنامه‌ای هماهنگ‌شده حرف می‌زند.

خط زمان را پیش از فرمول رسم کن

لحظهٔ صحبت را یک نقطه بگذار و رویداد را سمت آینده قرار بده. سپس کنار رویداد بنویس «تصمیم اکنون»، «قصد قبلی»، «پیش‌بینی» یا «قرار هماهنگ‌شده». این برچسب معنایی انتخاب ساخت را از حدس‌زدن جدا می‌کند.

Will را با تصمیم و پیش‌بینی بسنج

اگر تصمیم در همان لحظهٔ گفتگو گرفته می‌شود، یا گوینده بر پایهٔ نظر و باور خود آینده را پیش‌بینی می‌کند، ساخت will می‌تواند مناسب باشد. بعد از will شکل پایهٔ فعل می‌آید؛ برای سوم‌شخص نشانه‌ای به فعل اضافه نکن.

Be going to را به قصد یا نشانه وصل کن

وقتی قصد پیش از لحظهٔ صحبت شکل گرفته یا شواهد موجود به یک نتیجه اشاره می‌کنند، be going to را بررسی کن. بخش be باید با فاعل هماهنگ شود و فعل اصلی پس از going to به شکل پایه بماند.

سه پرسش تشخیصی

تصمیم چه زمانی گرفته شده؟ پیش‌بینی بر نظر است یا شاهد؟ آیا زمان و ترتیب برنامه از قبل هماهنگ شده است؟

حال استمراری را برای قرار قطعی بررسی کن

گاهی جمله دربارهٔ برنامه‌ای شخصی و هماهنگ‌شده در آینده است. وجود زمان مشخص، فرد یا مکان می‌تواند به این معنا کمک کند. ساخت حال استمراری را تنها به دلیل وجود یک قید آینده انتخاب نکن؛ میزان قطعیت و هماهنگی را هم بخوان.

فعل کمکی را در منفی و پرسشی حفظ کن

برای منفی‌کردن، not را در جای درست کنار فعل کمکی بگذار. در پرسش بله/خیر، will یا شکل مناسب be پیش از فاعل می‌آید. پس از جابه‌جایی، فعل اصلی و هماهنگی be را دوباره کنترل کن.

سرنخ معنایی را از قید زمان جدا نگه دار

عبارت‌های زمانی مانند next week یا tomorrow پاسخ نهایی نیستند؛ چند ساخت می‌توانند با آن‌ها بیایند. قید، جای رویداد روی خط زمان را مشخص می‌کند و بافت، نوع تصمیم یا پیش‌بینی را.

بازنویسی را با حفظ معنا انجام بده

در تبدیل جمله، فقط فعل را عوض نکن. بررسی کن تصمیم لحظه‌ای به قصد قبلی تبدیل نشده و قطعیت برنامه تغییر نکرده است. اگر صورت سؤال واژه‌ای را داده، جمله را طوری کامل کن که همان رابطهٔ معنایی باقی بماند.

دام شکل کوتاه را کنترل کن

شکل‌های کوتاه را ابتدا به صورت کامل باز کن تا فاعل و فعل کمکی را ببینی. سپس گزینه را در جمله بگذار. شباهت ظاهری بعضی شکل‌ها نباید جای تحلیل نقش آن‌ها را بگیرد.

چهار مدل تمرین بساز

برای هر ساخت، یک جای خالی، یک جملهٔ منفی، یک سؤال و یک بازنویسی بنویس. زیر هر پاسخ فقط یک دلیل معنایی کوتاه ثبت کن. این تمرین هم تشخیص را می‌سنجد و هم تولید جمله را.

پاسخ نهایی را سه‌مرحله‌ای بازبینی کن

معنا، جای فعل کمکی و شکل فعل اصلی را جدا کنترل کن. برای مقایسه با زمان حال از حال ساده و استمراری و برای روش کلی انتخاب ساخت از راهنمای گرامر زبان کمک بگیر.