حال ساده و استمراری؛
اول معنی زمان را تشخیص بده، بعد شکل فعل را بساز

خط زمان را پیش از صرف فعل بساز

اگر جمله از عادت، برنامهٔ تکراری یا حقیقت می‌گوید، حال ساده نامزد اصلی است؛ اگر عمل در همین بازه در جریان یا موقعیت موقت است، حال استمراری را بررسی کن.

قید را همراه معنی جمله بخوان

واژه‌هایی مانند usually یا now سرنخ‌اند، اما جای فهم موقعیت را نمی‌گیرند. ابتدا بپرس عمل تکرار می‌شود یا در این لحظه جریان دارد.

در حال ساده، سوم‌شخص مفرد را کنترل کن

برای he، she یا it در جملهٔ مثبت، شکل فعل نیاز به تغییر مناسب دارد. پس از افزودن does در منفی یا پرسشی، فعل اصلی به شکل پایه برمی‌گردد.

منفی و پرسشی حال ساده را با do یا does بساز

فاعل تعیین می‌کند کدام فعل کمکی لازم است. جای فعل کمکی و فاعل را در پرسش کنترل و not را در منفی کنار فعل کمکی نگه دار.

حال استمراری دو جزء اجباری دارد

شکل درست فعل be متناسب با فاعل و سپس فعل با ing لازم است. حذف هرکدام ساخت را ناقص می‌کند.

قواعد املایی ing را جدا بررسی کن

پایان فعل ممکن است هنگام افزودن ing تغییر کند. شکل ساخته‌شده را با الگوی املایی فعل کنترل کن و فقط ing را مکانیکی اضافه نکن.

فعل‌های حالتی را از عمل جاری جدا کن

بعضی فعل‌ها بیشتر حالت، مالکیت یا ادراک را بیان می‌کنند و معمولاً مانند یک عمل در حال اجرا به کار نمی‌روند. معنی همان جمله را معیار بگیر.

موقعیت موقت الزاماً همین ثانیه نیست

حال استمراری می‌تواند دوره‌ای موقت پیرامون زمان حال را نشان دهد. عبارت زمانی محدودهٔ این دوره را روشن می‌کند.

در جای‌خالی، دو سوی جمله را شاهد بگیر

فاعل، قید، جملهٔ قبل و نتیجهٔ بعد را با هم بخوان. انتخاب زمان باید هم از نظر ساخت و هم از نظر معنی درست باشد.

جواب را با بازترجمه کنترل کن

اگر ترجمهٔ نهایی معنی عادت یا جریان فعلی را وارونه کرده، زمان را دوباره بسنج. برای پایه به گرامر زبان و برای تولید جمله به ترتیب کلمات برو.