ایهام و ایهام تناسب؛
دو معنی را بنویس و نقش هرکدام را در بیت جدا کن

واژهٔ نامزد را دقیق پیدا کن

کلمه‌ای را انتخاب کن که در همان شکل نوشتاری یا آوایی بیش از یک معنی قابل بررسی دارد. ابهام کل جمله یا حذف قرینه به‌تنهایی ایهام واژگانی نیست.

هر دو معنی را صریح بنویس

به‌جای عبارت «معنی دور و نزدیک»، خود معنی‌ها را ذکر کن. اگر نتوانی دو معنی روشن و شناخته‌شده بنویسی، تشخیص هنوز کامل نشده است.

معنی جمله را بدون آرایه بازسازی کن

بیت یا عبارت را به نثر ساده برگردان و ببین کدام معنی برای ساخت و مفهوم لازم است. ترجمهٔ روان، معنی پذیرفته را از حدس‌های آزاد جدا می‌کند.

قرینه را کنار معنی پذیرفته بنویس

فعل، صفت، فضای بیت یا واژهٔ هم‌نشین می‌تواند یک معنی را تقویت کند. شاهد را نام ببر و رابطه‌اش را با معنی توضیح بده.

برای ایهام، حضور دو معنی را بسنج

در تحلیل ایهام، هر دو معنی باید در خوانش هنری نقش داشته باشند یا دست‌کم امکان دریافت آن‌ها مطابق تعریف کتاب بررسی شود. صرف داشتن چند معنی در فرهنگ کافی نیست.

در ایهام تناسب، شبکهٔ واژگانی را پیدا کن

یک معنی در جمله پذیرفته می‌شود و معنی دیگر با واژه‌ای در متن تناسب می‌سازد. آن واژهٔ متناسب و حوزهٔ مشترک را دقیق ذکر کن.

تناسب را با معنی پذیرفته اشتباه نگیر

دو مسیر بنویس: مسیر نحوی و معنایی جمله، و مسیر ارتباط واژگانی. اگر هر دو معنی را هم‌زمان معنی اصلی جمله حساب کنی، مرز دو آرایه مبهم می‌شود.

چندمعنایی را از جناس جدا کن

در جناس معمولاً دو واژه یا کاربرد با شباهت آوایی یا نوشتاری مقایسه می‌شوند؛ در ایهام تمرکز بر ظرفیت معنایی یک واژه در بافت است. واحد تحلیل را مشخص کن.

پاسخ را به شکل شاهددار بنویس

«واژهٔ ... ایهام/ایهام تناسب دارد؛ یعنی ... و ...؛ در اینجا ... پذیرفته است و ... با ... تناسب دارد.» این قالب را مطابق خواسته کوتاه کن.

با تغییر بافت تمرین کن

واژهٔ چندمعنا را در دو جملهٔ تازه به کار ببر که هر بار یک معنی روشن شود. برای چارچوب کلی به آرایه‌های ادبی و برای صنایع واژگانی به واج‌آرایی و جناس برو.