مجموعه و نمودار ون؛
عبارت را به ناحیه تبدیل کن، سپس اعضا را بشمار

مجموعهٔ مرجع را پیش از هر عمل بنویس

متمم فقط نسبت به یک مجموعهٔ مرجع معنا دارد. مستطیل مرجع و دایره‌های زیرمجموعه را نام‌گذاری کن تا اعضای بیرون دایره‌ها گم نشوند.

عضویت را از زیرمجموعه بودن جدا کن

عضو یک شیء درون مجموعه است، اما زیرمجموعه خودش مجموعه‌ای است که همهٔ اعضایش در مجموعهٔ بزرگ‌تر حضور دارند. نماد مناسب را از نوع دو طرف رابطه انتخاب کن.

اجتماع را «حداقل در یکی» بخوان

اجتماع A و B همهٔ ناحیه‌های داخل یکی از دو دایره را می‌گیرد و اشتراک را نیز شامل می‌شود. واژهٔ «یا» در این کاربرد می‌تواند هر دو را هم در بر بگیرد.

اشتراک را از بخش میانی آغاز کن

عضوی که هم‌زمان هر دو شرط را دارد در اشتراک قرار می‌گیرد. وقتی تعداد کل هر مجموعه داده شده، مقدار اشتراک را یک بار کم کن تا بخش اختصاصی به دست آید.

تفاضل جهت دارد

A منهای B یعنی اعضای A که در B نیستند. جابه‌جایی دو مجموعه معمولاً ناحیهٔ دیگری می‌سازد؛ ترتیب نماد را در عبارت کلامی حفظ کن.

متمم را بیرون مجموعه و داخل مرجع بگیر

متمم A همهٔ اعضای مرجع است که در A نیستند. بیرون‌رفتن از دایره به معنی بیرون‌رفتن از مستطیل مرجع نیست.

اصل شمول و عدم شمول را با دلیل اجرا کن

در جمع تعداد اعضای دو مجموعه، اعضای اشتراک دو بار شمرده می‌شوند؛ یک بار کم‌کردن اشتراک این تکرار را اصلاح می‌کند.

در نمودار سه‌مجموعه‌ای از مرکز شروع کن

ابتدا اشتراک هر سه را ثبت کن، سپس قسمت‌های اشتراک دوتاییِ خالص و بعد بخش‌های اختصاصی را بساز. این ترتیب از کم‌کردن چندباره جلوگیری می‌کند.

قواعد دمورگان را با ناحیه کنترل کن

متمم اجتماع یعنی بیرون هر دو مجموعه و متمم اشتراک یعنی ناحیه‌ای که دست‌کم بیرون یکی است. رسم سایهٔ ناحیه از حفظ‌کردن نماد مطمئن‌تر است.

جمع خانه‌ها باید با کل مرجع برابر شود

تمام ناحیه‌های جدا از هم، از جمله بیرون دایره‌ها، را یک بار جمع کن. برای ادامهٔ شمارش به شمارش حالت‌ها و برای کاربرد در رویدادها به احتمال برو.