مزیت مطلق و نسبی؛
برای مزیت نسبی، هزینهٔ فرصت را مقایسه کن

نوع جدول را پیش از محاسبه تعیین کن

جدول ممکن است مقدار تولید در زمان یکسان یا زمان لازم برای تولید مقدار یکسان را نشان دهد. بیشتر یا کمتر بودن عدد در این دو حالت معنای یکسان ندارد؛ عنوان و واحد سطر و ستون را کامل بخوان.

مزیت مطلق را با بهره‌وری بسنج

در شرایط مقایسه‌پذیر، واحدی که با منابع یکسان محصول بیشتری می‌سازد یا برای محصول یکسان منابع کمتری مصرف می‌کند، برتری مطلق دارد. نتیجه را با نام کالا و شاهد عددی بنویس.

هزینهٔ فرصت را به صورت نسبت بساز

برای تولید یک واحد بیشتر از کالای الف، چه مقدار از کالای ب کنار گذاشته می‌شود؟ صورت و مخرج نسبت را با واحد بنویس. سپس همین محاسبه را برای طرف دیگر با همان جهت نسبت تکرار کن.

نسبت‌های معکوس را مخلوط نکن

هزینهٔ فرصت الف بر حسب ب با هزینهٔ فرصت ب بر حسب الف متفاوت است. بالای هر کسر بنویس «از دست‌رفته» و پایین آن «به‌دست‌آمده» تا دو نسبت جابه‌جا نشوند.

مزیت نسبی را از عدد کمتر پیدا کن

برای یک کالای مشخص، هزینهٔ فرصت دو تولیدکننده را مقایسه کن. تولیدکننده‌ای که کالای کمتری را برای ساخت آن از دست می‌دهد، مزیت نسبی دارد؛ حتی اگر در مقدار تولید هر دو کالا برتری مطلق نداشته باشد.

تخصص را به مزیت نسبی وصل کن

پیشنهاد تخصص باید از مقایسهٔ هزینه‌های فرصت بیرون بیاید. برای هر طرف مشخص کن تمرکز بر کدام کالا هزینهٔ فرصت کمتری دارد و چرا تقسیم کار می‌تواند ظرفیت مبادله ایجاد کند.

شرط مبادله را میان دو هزینه بسنج

نرخ پیشنهادی باید برای هر دو طرف از هزینهٔ تولید داخلی مناسب‌تر باشد. واحد نرخ را ثابت نگه دار و آن را با هزینهٔ فرصت هر دو طرف در همان جهت مقایسه کن.

مزیت‌ها را الزاماً یکسان فرض نکن

ممکن است یک تولیدکننده در هر دو کالا مزیت مطلق داشته باشد، اما مزیت نسبی بر اساس هزینهٔ فرصت تقسیم شود. دو مفهوم را در دو ستون جدا گزارش کن.

نتیجه را با بازگشت به جدول کنترل کن

نسبت محاسبه‌شده باید با ظرفیت‌های داده‌شده سازگار باشد. اگر هزینهٔ فرصت دو کالا برای یک تولیدکننده معکوس یکدیگر نیست، جهت کسر یا دادهٔ جدول را بازبینی کن.

پاسخ را با واحد کامل کن

کنار هر هزینهٔ فرصت بنویس چند واحد از کدام کالا در برابر یک واحد از کدام کالا. برای مبنا به هزینهٔ فرصت و مرز تولید و برای تمرین عددی به مسائل اقتصاد برو.