دو خانوادهٔ خط را از شکل جدا کن
خطهایی را که موقعیت شمالی و جنوبی را نشان میدهند از خطهای مربوط به شرق و غرب جدا کن. شکل خمیده یا زاویهٔ نقشه ممکن است فریبدهنده باشد؛ برچسب و روند عددها را مبنا قرار بده.
برای عرض از استوا شروع کن
جای نقطه را نسبت به استوا مشخص کن و سپس مقدار فاصلهٔ زاویهای را از شبکه بخوان. شمال یا جنوب بخشی از پاسخ است؛ نوشتن عدد بدون نیمکره مختصات را ناقص میکند.
نقطه | عرض | شمال یا جنوب | طول | شرق یا غرب | دقت شبکه و واحد
برای طول از نصفالنهار مرجع بسنج
ابتدا جهت شرقی یا غربی نقطه را تعیین کن و سپس مقدار خط طول را بخوان. نزدیکی ظاهری به لبهٔ نقشه معیار جهت نیست؛ عددها و خط مرجع را دنبال کن.
ترتیب نوشتن را ثابت نگه دار
پیش از پاسخ قالب مشخصی برای عرض و طول انتخاب کن و نام هر کمیت یا نشانهٔ جهت را بنویس. ثبات قالب جلوی جابهجایی دو عدد را میگیرد، بهویژه وقتی مقدارها به هم نزدیکاند.
فاصلهٔ میان خطوط را محاسبه کن
اختلاف دو خط شمارهدار را بر تعداد فاصلههای میان آنها تقسیم کن. تعداد خطها را با تعداد فاصلهها اشتباه نگیر. سپس نقطه را بر اساس سهم آن از یک خانه بخوان.
درجه، دقیقه و ثانیه را همنوع کن
اگر دادهها با دقتهای متفاوت نوشته شدهاند، پیش از مقایسه آنها را در یک قالب قرار بده. هر بخش باید در جای درست و با نشانهٔ مناسب نوشته شود؛ اعشار را بدون توجه به واحد زاویهای جابهجا نکن.
مختصات تقریبی را صادقانه گزارش کن
وقتی شبکه فقط امکان خواندن تقریبی میدهد، دقتی بیشتر از شکل ادعا نکن. نزدیکترین خطها را مشخص و جای نقطه را میان آنها توصیف کن.
برای مقایسهٔ دو نقطه، یک کمیت را ثابت بگیر
اگر دو نقطه عرض برابر دارند، موقعیت شمالی یا جنوبی آنها یکسان است؛ اگر طول برابر دارند روی یک جهت طولی قرار میگیرند. پیش از نتیجه، نیمکره و علامت جهت را نیز بسنج.
روی نقشهٔ برشخورده خط مرجع را فرض نکن
ممکن است استوا یا نصفالنهار مرجع داخل قاب دیده نشود. روند اعداد و علامتهای جهت را بخوان و خط مرجع را از دادهها استنباط کن، نه از مرکز کاغذ.
کنترل مکانی انجام بده
مختصات نوشتهشده را دوباره روی شبکه پیدا کن و ببین به همان نقطه میرسی. برای اصول علائم و جهت از راهنمای نقشهخوانی و برای فاصله از مقیاس نقشه کمک بگیر.