هر دوره را در یک قاب ببین
زمینهٔ کلی، بازهٔ مطرحشده در کتاب و نمونههای همان درس را کنار نام سبک قرار بده. قاب اولیه کمک میکند ویژگیها به یک عنوان جدا و بیارتباط تبدیل نشوند. اطلاعات را فقط از منبع درسی خودت استخراج کن.
جدول سه قلمرو بساز
ویژگیهای زبانی، ادبی و فکری را در ستونهای جدا ثبت کن. برای هر ویژگی یک عبارت نمونه یا توضیح کوتاه بنویس. ردیفی که شاهد ندارد هنوز برای تشخیص متن آماده نیست.
چند ویژگی سازگار را کنار هم ببین و بعد نتیجه بگیر. بعضی نشانهها میان بیش از یک دوره مشترکاند یا در یک متن منفرد دیده نمیشوند.
ویژگی را به سؤال تبدیل کن
بهجای بازخوانی «سادگی زبان»، بپرس چه نشانهای در واژهها یا ساخت جمله این ویژگی را نشان میدهد. پرسش باید تو را وادار کند شاهد را در متن پیدا کنی، نه اینکه فقط عبارت جدول را تکرار کنی.
دورههای نزدیک را مقایسه کن
دو سبک را روبهروی هم بگذار و در هر قلمرو یک شباهت و یک تفاوت بنویس. تفاوت تعیینکننده را برجسته کن. این جدول مقایسهای برای سؤالهایی که نشانههای مشترک دارند مفیدتر از دو فهرست جداست.
از شاهد به سبک حرکت کن
یک عبارت کوتاه از محدودهٔ کتاب انتخاب کن، نشانهها را قلمروبهقلمرو علامت بزن و سپس سبک را پیشنهاد بده. پاسخ باید شامل نام ویژگی و شاهد آن باشد. نام دوره بدون مسیر استدلال، توان تشخیص را نشان نمیدهد.
از سبک به نمونه برگرد
نام یک سبک را ببین و بدون نگاه، برای هر قلمرو یک ویژگی و شاهد نمونه بنویس. بعد با جدول اصلی کنترل کن. تمرین رفتوبرگشتی مانع میشود فقط ترتیب صفحه یا کارت را حفظ کنی.
ویژگی غایب را با ویژگی مخالف یکی ندان
اگر در قطعهٔ کوتاه نشانهای دیده نمیشود، فوراً نتیجه نگیر که سبک ویژگی مخالف دارد. نتیجه را فقط بر پایهٔ شاهدهای موجود و دانستههای صریح کتاب بنویس و از تعمیم بیش از متن بپرهیز.
دفتر خطا را قلمروبهقلمرو بچین
مشخص کن شاهد زبانی، ادبی یا فکری را ندیدی یا ویژگی مشترک را قطعی فرض کردی. برای هر خطا یک نمونهٔ تازه تحلیل کن. برای شبکهٔ دوره و پدیدآورنده از تاریخ ادبیات و برای نقشهٔ درس از راهنمای علوم و فنون کمک بگیر.