ادعای اصلی را یکجملهای کن
پیام را از شعارها و تصاویر جدا و بنویس دقیقاً چه اثر، برای چه کسی و در چه شرایطی وعده داده میشود. اگر ادعا مبهم است، همان ابهام بخشی از تحلیل توست.
خبر، نظر و تبلیغ را تفکیک کن
هدف پیام را بررسی کن: اطلاعرسانی، بیان تجربه یا ترغیب به انتخاب. وجود اطلاعات درست در یک تبلیغ، هدف تجاری آن را حذف نمیکند؛ هر دو را در پاسخ ذکر کن.
ادعا ← منبع ← نوع شاهد ← گروه مورد بررسی ← محدودیت ← منفعت فرستنده ← اطلاعات لازم ← تصمیم
منبع را تا تولیدکنندهٔ اطلاعات دنبال کن
صفحهای که پیام را بازنشر کرده ممکن است منبع اصلی نباشد. نام فرد یا نهاد تولیدکننده، تخصص مرتبط و امکان بررسی روش را از دادههای سؤال استخراج کن.
تجربهٔ فردی را با شاهد عمومی یکی ندان
روایت یک نفر میتواند پرسش بسازد، اما برای نتیجهگیری دربارهٔ همه کافی نیست. تعداد افراد، روش انتخاب و وجود مقایسه را در شواهد ارائهشده بررسی کن.
همراهی را علت قطعی فرض نکن
اینکه دو اتفاق با هم دیده شدهاند نشان نمیدهد یکی علت دیگری است. عوامل دیگر و ترتیب زمانی را بررسی کن و قدرت نتیجه را با نوع مطالعه هماهنگ نگه دار.
عدد بدون مخرج را کامل ندان
درصد یا عبارت «چند برابر» بدون تعداد پایه، بازه و گروه مقایسه تصویر ناقصی میدهد. بنویس برای فهم عدد چه اطلاعاتی لازم است.
زبان قطعی و هیجانی را علامت بزن
واژههایی مانند «همیشه»، «تضمینی» یا ایجاد ترس و فوریت میتوانند توجه را از محدودیتها دور کنند. واژهٔ دقیق را شاهد بیاور و توضیح بده چگونه بر تصمیم اثر میگذارد.
تعارض منافع را پرسش بررسی بدان
اگر فرستنده از انتخاب مخاطب سود میبرد، این موضوع بهتنهایی ادعا را رد نمیکند؛ اما نیاز به شفافیت و بررسی مستقل را بیشتر میکند. پاسخ صفر و یکی نساز.
اطلاعات حذفشده را فهرست کن
محدودیت، گروه نامناسب، هزینه، روش استفاده یا پیامد ناخواسته ممکن است ذکر نشده باشد. فقط مواردی را بنویس که برای ارزیابی همان ادعا لازماند.
نتیجه را درجهبندی کن
بگو شواهد فعلی کافی، ناکافی یا نیازمند بررسی بیشترند و دلیل مشخص بده. برای سناریونویسی به تحلیل موقعیت سلامت و برای دادهٔ بستهبندی به تحلیل برچسب غذایی برو.