هستهٔ توصیفشده را پیدا کن
اگر واژه ویژگی اسم یا ضمیر را بیان میکند، نقش صفت را بررسی کن. اگر فعل، صفت، قید دیگر یا کل جمله را توضیح میدهد، نقش قیدی محتملتر است.
جای خالی را با برچسب نقش پر کن
پیش از ساخت واژه بنویس این جایگاه noun، adjective یا adverb میخواهد. سپس از خانوادهٔ واژه صورت مناسب را انتخاب کن.
اسکلت جمله ← هستهٔ توصیفشده ← نقش لازم ← معنی ← خانوادهٔ واژه ← املا ← بازخوانی
صفت پیش از اسم را تشخیص بده
در گروه اسمی، صفت میتواند پیش از هسته قرار گیرد و آن را محدود یا توصیف کند. اسم جمع یا ترکیبهای دیگر را نیز در مرزبندی گروه ببین.
صفت پس از فعل ربطی را گم نکن
هر واژهای پس از فعل، قید نیست. اگر فعل میان فاعل و ویژگی آن پیوند میسازد، صفت میتواند پس از فعل قرار گیرد.
قید حالت را به خود فعل وصل کن
وقتی واژه چگونگی انجام عمل را توضیح میدهد، نقش قیدی دارد. پرسش «چگونه؟» سرنخ است، اما معنی و ساختمان کامل جمله را نیز کنترل کن.
پسوند ly را قانون بیاستثنا ندان
بسیاری از قیدها این پسوند را دارند، اما همهٔ واژههای دارای آن قید نیستند و همهٔ قیدها نیز با آن ساخته نمیشوند. شکل واژه را با نقش جمله آزمایش کن.
معنای صفت و قید همشکل را مقایسه کن
برخی صورتها تغییر ظاهری کمی دارند یا یکساناند. محل و هستهٔ توصیفشده تعیین میکند نقش آنها در جمله چیست.
قید شدت را از قید حالت جدا کن
واژه ممکن است میزان یک صفت یا قید را تغییر دهد، نه شیوهٔ انجام فعل را. دامنهٔ اثرش را با نزدیکترین واژه و معنی جمله مشخص کن.
ترتیب چند صفت یا قید را از الگو بساز
وقتی چند توصیف کنار هم میآیند، هرکدام به کدام هسته وابستهاند؟ گروهها را جدا کن و از چیدن تصادفی واژهها پرهیز کن.
املای شکل مشتق را کنترل کن
تغییر صفت به قید ممکن است به تغییر املایی نیاز داشته باشد. پس از انتخاب نقش، شکل دقیق را از الگوی واژه بررسی کن؛ برای این مهارت به خانوادهٔ واژه برو.
جمله را بدون ترجمهٔ کلمهبهکلمه بخوان
صورت انتخابی باید هم نقش دستوری و هم معنی طبیعی بسازد. برای تمرین ترتیب به مرتبکردن کلمات و برای کاربرد در متن به رایتینگ زبان مراجعه کن.