دستور را به چکلیست تبدیل کن
موضوع، تعداد یا نوع نکتههای خواستهشده و محدودیتهای پاسخ را جدا بنویس. مشخص کن باید توضیح بدهی، توصیف کنی یا دلیل بیاوری. متن خوب اگر به خواسته پاسخ ندهد، خروجی مناسبی نیست.
ایده را پیش از جمله انتخاب کن
سه واژه یا عبارت کوتاه دربارهٔ موضوع یادداشت کن و فقط مواردی را نگه دار که مستقیماً به آن مربوطاند. سپس ترتیب منطقی آنها را مشخص کن. این طرح کوچک از توقف وسط نوشتن جلوگیری میکند.
جملهٔ اصلی موضوع را معرفی میکند؛ جملههای پشتیبان آن را توضیح، نمونه یا دلیل میدهند. جملهٔ بیوظیفه را حذف یا بازنویسی کن.
جملهٔ اصلی را روشن و محدود بنویس
جمله باید موضوع و جهت پاراگراف را نشان دهد، بدون اینکه چند ادعای جدا را همزمان باز کند. واژگان و ساختهایی را انتخاب کن که به آنها مسلطی و با محدودهٔ آموزشی تو هماهنگاند.
جملههای پشتیبان را شاهددار کن
برای هر ایده یک توضیح یا مثال کوتاه بیاور. بعد از نوشتن بپرس این جمله چگونه جملهٔ اصلی را پشتیبانی میکند. اگر پاسخ روشنی نداری، ارتباط را با واژهٔ مناسب بساز یا جمله را کنار بگذار.
پیوندها را از روی رابطه انتخاب کن
ابتدا نوع رابطه را تعیین کن: افزودن، دلیل، نتیجه، نمونه یا تقابل. سپس رابط مناسبِ آموختهشده را به کار ببر. استفادهٔ زیاد از رابطها انسجام نمیسازد اگر ترتیب ایدهها منطقی نباشد.
جملهها را کوتاه و قابل کنترل نگه دار
یک جملهٔ بسیار بلند احتمال خطای فاعل، فعل و نشانهگذاری را بالا میبرد. هر جمله را یکبار برای معنا و بار دیگر برای ساخت بررسی کن. برای مرور ساختها از راهنمای گرامر زبان استفاده کن.
واژه را برای دقت انتخاب کن
واژهٔ ساده و درست بهتر از واژهٔ دشوار و نامطمئن است. شکل، نقش و همنشینی آن را کنترل کن. برای تمرین انتخاب در بافت به راهنمای واژگان برو.
بازبینی را در سه دور انجام بده
- آیا همهٔ جملهها به موضوع مربوطاند؟
- آیا ترتیب و پیوند ایدهها روشن است؟
- آیا فعل، املا، حرف بزرگ و نشانهگذاری درست است؟
هر دور فقط یک نوع خطا را جستوجو کن تا بازبینی سطحی نشود.