پیش از نوشتن، فعل سؤال را مشخص و اجزای پاسخ را در حاشیه یادداشت کن. طول بیشتر بدون جزء لازم امتیاز اضافه نمیکند.
سؤال ۱: تعریف کنید
«پاسخ قابل بازآزمایی» را تعریف کنید.
پاسخ
پاسخی که معیار روشن دارد و میتوان همان مهارت را با سؤال تازه دوباره سنجید. مفهوم ۱ و امکان سنجش تازه ۱ نمره.
سؤال ۲: توضیح دهید
توضیح دهید چرا نوشتن واحد در پایان محاسبه بخشی از کنترل پاسخ است.
پاسخ
واحد نشان میدهد عملیات روی کمیتها سازگار بوده و معنای عدد نهایی چیست. نقش کنترل ۱ و توضیح معنا یا سازگاری ۱ نمره.
سؤال ۳: مقایسه کنید
«مرور پاسخ» و «بازآزمایی پاسخ» را از نظر هدف و نوع فعالیت مقایسه کنید.
پاسخ
مرور برای یافتن نقص در پاسخ موجود است؛ بازآزمایی برای تولید مستقل پاسخ در سؤال تازه. هدف مشترک ۱ و دو سوی مقایسه ۱ نمره.
سؤال ۴: دلیل بیاورید
چرا یک نمرهٔ کل برای انتخاب برنامهٔ تمرینی کافی نیست؟
پاسخ
نمرهٔ کل نوع ضعف را پنهان میکند و دو فرد با نمره برابر میتوانند خطاهای متفاوت داشته باشند. نتیجه ۱ و دلیل تمایز مهارتی ۱ نمره.
سؤال ۵: شاهد بیاورید
متن: «زمان حل کمتر شد، ولی پاسخهای ناقص از دو به پنج رسید.» برای ادعای «سرعت با افت کیفیت همراه بوده» شاهد بیاورید.
پاسخ
زمان کمتر شده و پاسخ ناقص از ۲ به ۵ افزایش یافته است. هر دو شاهد ۲ نمره.
سؤال ۶: نتیجه بگیرید
دادهها: سه بازآزمایی پیاپی بدون تکرار خطای واحد. یک نتیجهٔ محدود بنویسید.
پاسخ
در این سه بازآزمایی، خطای واحد تکرار نشده است؛ برای موقعیتهای دیگر هنوز باید محتاط بود. نتیجه ۱ و محدودیت ۱ نمره.
سؤال ۷: نقد کنید
ادعا: «چون امروز همهٔ پاسخها درست بود، این مهارت برای همیشه تثبیت شده است.»
پاسخ
یک نوبت برای ادعای پایداری کافی نیست؛ باید با سؤال تازه و در نوبتهای دیگر بازآزمایی شود. ایراد ۱ و اصلاح ۱ نمره.
سؤال ۸: پاسخ ناقص را کامل کنید
«این دو بسته همسطحاند؛ چون هر دو هشت سؤال دارند.»
پاسخ
تعداد برابر کافی نیست؛ مهارت، مراحل، دشواری، طول پاسخ و زمان نیز باید نزدیک باشند. تشخیص نقص ۱ و دو معیار مرتبط ۱ نمره.
تفسیر نتیجه
۱۳ تا ۱۶: انتقال خوب؛ ۹ تا ۱۲: فعلهای خطادار را جدا تمرین کن؛ ۰ تا ۸: برنامهٔ پاسخ تشریحی را از خط پایه اجرا کن.
تحلیل خطا
هر پاسخ را با روبریک ۰ تا ۲ بسنج و نخستین جزء جاافتاده را در درخت تصمیم خطا ریشهیابی کن.