یکبار متن را بدون توقف بخوان
پیش از انتخاب گزینهها، موضوع، زمان غالب و مسیر کلی بند را پیدا کن. جای خالیها را ببین اما روی هیچکدام متوقف نشو. این عبور اولیه زمینهای میسازد که انتخابهای بعدی با کل متن سازگار باشند.
نوع جای خالی را مشخص کن
از واژههای قبل و بعد بفهم چه چیزی لازم است: یک واژه با نقش مشخص، شکل مناسب فعل یا رابط میان دو بخش. هنوز گزینه انتخاب نکن؛ ابتدا صورت مسئله را به یک نیاز روشن تبدیل کن.
اطراف فوری جای خالی، جملهٔ کامل و کل بند را جدا ببین. پاسخ خوب باید با هر سه حلقه هماهنگ باشد.
جای خالیهای مطمئن را اول حل کن
مواردی را که سرنخ روشن دارند کامل کن. پاسخهای مطمئن، معنای متن را شفافتر میکنند و برای جاهای دشوار شاهد تازه میسازند. کنار مورد مردد علامت بگذار و حرکت کن.
سرنخ معنایی را نام ببر
بررسی کن جملهٔ بعدی توضیح، نتیجه، مثال یا تقابل میآورد. سپس بگو گزینهٔ انتخابی چه نقشی در ادامهٔ پیام دارد. واژهای که بهتنهایی معنی قابلقبولی دارد، ممکن است مسیر بند را قطع کند.
سرنخ دستوری را جدا کنترل کن
فاعل، شکل فعل، جایگاه واژه و اجزای ثابت اطراف را بررسی کن. نخست گزینههای ناسازگار با ساخت را کنار بگذار و بعد میان گزینههای باقیمانده از معنی کمک بگیر. برای مرور این بخش، راهنمای گرامر زبان را ببین.
همنشینی را آزمایش کن
گزینه را با واژههای دو طرفش به صورت یک تکه بخوان. آیا این ترکیب طبیعی و آشناست و با معنای بند همخوانی دارد؟ برای تمرین انتخاب و خانوادهٔ لغت از روش واژگان زبان استفاده کن.
متن کاملشده را دوباره بخوان
پس از پرکردن همهٔ جاها، متن را از ابتدا پیوسته بخوان. تغییر ناگهانی زمان، ضمیر بیمرجع، تکرار ناموجه یا گسست معنایی میتواند انتخاب نادرست را آشکار کند. هر پاسخ را در متن نهایی بسنج.
تحلیل خطا را دوشاخه کن
برای هر غلط مشخص کن شاهد معنایی را ندیدی یا ساخت دستوری را اشتباه تشخیص دادی. اگر هر دو درست بود، احتمالاً مشکل واژه یا همنشینی است. تمرین بعدی را از همان شاخه انتخاب کن، نه از یک مجموعهٔ تصادفی.