واژهٔ دشوار را از متن جدا نکن
هر واژه را همراه با جمله یا ترکیبی کوتاه از متن درس ثبت کن. زیر بخش دشوار واژه خط بکش و معنی همان کاربرد را کنار آن بنویس. بافت کمک میکند میان واژههای همآوا یا نزدیک، شکل متناسب با معنی را انتخاب کنی.
دفترچه را براساس نوع خطا بساز
واژهها را در سه گروه قرار بده: شکل حرف، فاصله و نیمفاصله، و همآواهای معنایی. کنار هر مورد، شکل غلطی را که خودت نوشتهای ثبت کن. این دستهبندی نشان میدهد هنگام مرور باید روی کدام تصمیم تمرکز کنی.
پس از مطالعه، متن را ببند و واژه را در یک جمله بنویس. فقط بازیابی بدون نگاه نشان میدهد شکل درست در حافظه مانده است.
همآواها را با معنی جفت کن
دو واژهٔ همصدا را در دو جملهٔ متفاوت به کار ببر و واژهٔ راهنمای هر جمله را مشخص کن. هنگام پاسخ، ابتدا معنی جمله را پیدا کن و سپس شکل نوشتاری را انتخاب کن. تکیه بر صدا بهتنهایی راهنما نیست.
خانوادهٔ واژه را برای کنترل به کار ببر
اگر دربارهٔ یکی از حروف تردید داری، واژههای همخانوادهای را که ساخت و معنی مشترک دارند به یاد بیاور. این روش باید با کاربرد واقعی واژه سازگار باشد؛ شباهت ظاهری دو کلمه همیشه به معنای همخانوادهبودن نیست.
املا را دوطرفه تمرین کن
یک بار جمله را ببین و واژهٔ حذفشده را بنویس؛ بار دیگر واژه را ببین و جملهای بساز که معنی آن را روشن کند. تمرین اول شکل را میسنجد و تمرین دوم پیوند شکل و معنا را محکم میکند.
غلطها را به آزمون بعدی تبدیل کن
پس از هر تمرین فقط شکل درست را رونویسی نکن. علت خطا را بنویس، یک جملهٔ تازه بساز و دو روز بعد دوباره از خودت آزمون بگیر. واژه وقتی از فهرست مرور خارج شود که در چند بازیابی جدا درست نوشته شود.
در پاسخنامه فقط محل خواسته را تغییر بده
صورت سؤال را کامل بخوان و مشخص کن باید واژهٔ نادرست را پیدا کنی، شکل درست را بنویسی یا جای خالی را پر کنی. پاسخ اضافه ممکن است ابهام ایجاد کند. شکل نهایی را خوانا و بدون بازنویسی شلوغ ثبت کن.
بازبینی املایی را جدا انجام بده
در مرور پایانی، پاسخها را این بار فقط از نظر شکل واژهها بخوان. به کلماتی که پاک شدهاند، حروف مشابه و فاصلهها توجه کن. برای پیوند معنی و نوشتار از راهنمای معنی نثر فارسی هم کمک بگیر.