جهت غالب حرکت را روی مقطع بکش
در فرونشست، پایینرفتن سطح یا فشردگی لایهها مهم است؛ در لغزش دامنه، توده در راستای شیب جابهجا میشود. پیکان حرکت نخستین معیار تفکیک است.
شکل زمین را پیش از عامل بررسی کن
شیب، دامنه، دشت یا فرورفتگی و جنس لایهها را توصیف کن. بدون شناخت هندسهٔ محل، نامبردن آب یا بارش دلیل کاملی نمیسازد.
شاهد سطحی ← مقطع ← جهت حرکت ← لایهها ← آب/فشار ← عامل آغازگر ← نوع پدیده ← پیامد ← اقدام
برداشت زیرزمینی را تا تغییر لایه دنبال کن
اگر سیال از فضای زیرسطحی کم میشود، تغییر فشار و فشردگی احتمالی مواد را مرحلهای بنویس. تنها همزمانی برداشت و ترک برای نتیجهٔ قطعی کافی نیست.
آب را در زمینلغزش چندنقشی ببین
نفوذ آب میتواند وزن، فشار در فضاهای خالی یا مقاومت مواد را تغییر دهد. نوع اثر را با دادهٔ سؤال مشخص کن و «آب باعث شد» را بدون سازوکار رها نکن.
سطح لغزش را در مقطع پیدا کن
مرز تودهٔ متحرک و بخش پایدار، شکل مسیر و محل شکست را مشخص کن. حرکت چرخشی یا انتقالی را فقط اگر هندسهٔ شکل پشتیبانی میکند نام ببر.
ترک را با مکانش تفسیر کن
ترک کششی بالای دامنه، برآمدگی پایین یا شکافهای دشت میتوانند معناهای متفاوتی داشته باشند. موقعیت و جهت ترک را همراه نام آن بنویس.
عامل زمینهساز و آغازگر را جدا کن
شیب، جنس سنگ یا هوازدگی ممکن است زمینهٔ ناپایداری را بسازند و بارش، حفاری یا لرزش زمان حرکت را آغاز کند. این دو نقش را جابهجا نکن.
مقیاس زمانی را از یک تصویر حدس نزن
حرکت میتواند ناگهانی یا تدریجی باشد. برای سرعت یا زمان به اندازهگیری دورهای، توالی تصویر یا دادهٔ مستقیم نیاز داری.
راهکار را به سازوکار وصل کن
کنترل آب، کاهش بار، پایدارسازی دامنه، پایش یا مدیریت برداشت هرکدام حلقهٔ متفاوتی را هدف میگیرند. اقدام را با علت تشخیصدادهشده تطبیق بده.
پاسخ مقایسهای را معیاربهمعیار بنویس
نوع حرکت، محیط، نقش آب، نشانه و اقدام را در ردیفهای ثابت مقایسه کن. برای مسیر آب به سطح ایستابی و برای مدیریت خطر به مخاطرات طبیعی مراجعه کن.