استنباط از متن انگلیسی؛
نتیجه باید یک قدم از شاهد جلوتر باشد، نه یک داستان تازه

سؤال مستقیم و استنباطی را جدا کن

اگر پاسخ با یک عبارت صریح در متن پیدا می‌شود، سؤال مستقیم است. در سؤال استنباطی باید از اطلاعات داده‌شده نتیجه‌ای محدود بسازی. واژه‌هایی مانند imply، infer یا probably می‌توانند نشانه باشند.

دامنهٔ سؤال را مشخص کن

ببین سؤال دربارهٔ یک شخص، رویداد، پاراگراف یا کل متن است. شاهد محلی را برای حکم کلی به کار نبر و برای یک جزئیات، همهٔ متن را بی‌هدف جست‌وجو نکن.

کلیدواژه را با هم‌معنی آن پیدا کن

گزینه ممکن است واژه‌های متن را تکرار نکند. مفهوم اصلی را به مترادف یا بازنویسی ساده تبدیل کن و سپس دنبال جمله‌هایی بگرد که همان معنا را پشتیبانی می‌کنند.

ضمیر و مرجع را پیش از نتیجه حل کن

اگر استنباط به he، they، it یا this وابسته است، مرجع را دقیق تعیین کن. یک مرجع اشتباه می‌تواند تمام رابطهٔ علت یا نظر گوینده را عوض کند. از راهنمای مرجع ضمیر کمک بگیر.

رابطهٔ منطقی جمله‌ها را بخوان

because، although، therefore، however و نمونه‌های مشابه جهت ارتباط را نشان می‌دهند. تضاد را علت و مثال را نتیجه فرض نکن؛ نقش رابط را در همان جمله بررسی کن.

لحن را از انتخاب واژه‌ها بساز

برای تشخیص نگرش نویسنده، واژه‌های ارزشی، شدت قیدها و نوع نتیجه‌گیری را کنار هم بگذار. یک واژهٔ مثبت در نقل قول فرد دیگر الزاماً لحن نویسنده نیست.

نتیجهٔ کمینه را انتخاب کن

اگر متن می‌گوید برخی افراد کاری را انجام داده‌اند، گزینهٔ «همهٔ افراد» بیش از شاهد ادعا می‌کند. دامنه، زمان و شدت گزینه را با متن تطبیق بده.

دانش بیرونی را وارد پاسخ نکن

ممکن است گزینه در دنیای واقعی درست باشد، اما سؤال می‌پرسد از متن چه می‌توان فهمید. تنها شواهد متن و نتیجه‌ای که از آن‌ها ساخته می‌شود معیار انتخاب است.

گزینه‌ها را با دلیل حذف کن

هر گزینه را در یکی از گروه‌ها قرار بده: مخالف متن، بدون شاهد، بیش‌ازحد کلی یا پشتیبانی‌شده. این روش از انتخاب گزینه‌ای که فقط آشنا به نظر می‌رسد جلوگیری می‌کند.

پاسخ را دوباره در متن جای‌گذاری کن

نتیجهٔ انتخابی را به زبان ساده کنار شواهد بخوان و بپرس آیا پیوند منطقی حفظ می‌شود. برای یافتن ساختار کلی از ایدهٔ اصلی و جزئیات و برای تمرین از نمونه سؤال تألیفی زبان استفاده کن.