نوع ضمیر و نقش آن را مشخص کن
ببین ضمیر فاعلی، مفعولی، ملکی یا بازتابی است و در جمله چه جایگاهی دارد. شکل ضمیر دربارهٔ شخص و شمار سرنخ میدهد و بعضی نامزدها را از ابتدا حذف میکند.
پنجرهٔ جستوجو را محدود اما کافی نگه دار
ابتدا همان جمله و جملهٔ پیش از آن را بخوان. اگر معنا کامل نشد، یک جملهٔ دیگر به عقب یا جلو برو. جستوجوی کل متن احتمال انتخاب اسم دور و نامربوط را بیشتر میکند.
ضمیر | شخص و شمار | نقش جمله | نامزدهای نزدیک | سازگاری دستوری | سازگاری معنایی | مرجع نهایی
نامزدها را بدون داوری فهرست کن
اسمها و عبارتهای اسمی نزدیک را علامت بزن و زود اولین مورد را انتخاب نکن. مرجع ممکن است یک گروه اسمی کامل، یک جمع، یک رویداد یا ایدهٔ گفتهشده در جملهٔ قبل باشد.
هماهنگی شخص و شمار را کنترل کن
ضمیر مفرد با مرجع جمع یا ضمیر شخصی با شیء بیجان معمولاً سازگار نیست، مگر اینکه ساخت و معنای متن توضیح دیگری بدهد. این کنترل نامزدهای ناممکن را حذف میکند.
نقش معنایی فعل را بررسی کن
بپرس چه کسی میتواند عمل فعل را انجام دهد یا چه چیزی میتواند ویژگی بیانشده را داشته باشد. سازگاری دستوری کافی نیست؛ جملهٔ حاصل باید در جهان همان متن معنا داشته باشد.
اسم نزدیک را خودکار انتخاب نکن
ممکن است نزدیکترین اسم وابستهٔ جمله یا عضو دیگری از یک مقایسه باشد. ساخت جمله، پیوندهای ربطی و موضوع بند را ببین و سپس فاصله را فقط یک سرنخ کمکی بدان.
مرجع یک ایده را با یک اسم اشتباه نگیر
گاهی ضمیر یا عبارت اشارهای به کل رویداد یا جملهٔ پیشین برمیگردد. اگر جایگزینی یک اسم معنا را ناقص میکند، خلاصهٔ آن رویداد را بهعنوان نامزد آزمایش کن.
جایگزینی کامل انجام بده
ضمیر را با نامزد انتخابی در خود جمله عوض و جمله را از ابتدا بخوان. سپس جملهٔ بعد را نیز بررسی کن. اگر تناقض، تکرار بیمعنا یا شکست ارتباط ایجاد شد، نامزد دیگری را بیازما.
پاسخ را به اندازهٔ خواسته بنویس
اگر سؤال نام یا عبارت مرجع را میخواهد، همان گروه اسمی دقیق را بنویس؛ کل جمله را رونویسی نکن. اگر دلیل میخواهد، یک شاهد کوتاه دستوری یا معنایی اضافه کن.
با سؤالهای نزدیک ترکیب کن
مرجع درست میتواند داوری True/False یا فهم ایدهٔ اصلی را تغییر دهد. برای تمرین کامل از راهنمای درک متن زبان و برای گزارهها از روش True و False استفاده کن.