مقیاس خط زمان را مشخص کن
سال، دهه، سده یا دوره را از صورت سؤال انتخاب کن. فاصلههای روی محور باید با مقیاس سازگار باشند؛ یک بازهٔ کوتاه را هماندازهٔ چند دهه رسم نکن مگر نمودار صرفاً ترتیبی باشد.
نقطههای قطعی را اول قرار بده
رخدادهایی را که تاریخ روشن دارند روی محور بنویس و از آنها به عنوان لنگر استفاده کن. سپس رویدادهایی را که با «پیش از»، «پس از» یا «همزمان با» معرفی شدهاند جایگذاری کن.
زمان | مکان | کنشگر | رخداد | نتیجهٔ نزدیک
تاریخ نسبی را به قید جهت تبدیل کن
هر رابطهٔ زمانی را با پیکان یا علامت بنویس. اگر تنها میدانی رویدادی پیش از دیگری بوده، فاصلهٔ دقیق میان آنها را از خودت اضافه نکن.
همزمانی را روی دو ردیف نشان بده
برای دو منطقه یا دو فرایند، محور مشترک و ردیفهای جدا بساز. این روش نشان میدهد در یک بازه چه رخدادهایی کنار هم جریان داشتهاند بدون آنکه علتبودن یکی برای دیگری را فرض کنی.
دورهبندی را با نقطهٔ تغییر بساز
مرز دوره را به رویداد یا دگرگونی معناداری وصل کن و ویژگی هر بخش را کوتاه بنویس. نام دوره تنها برچسب نیست؛ باید تفاوت پیش و پس از مرز را نشان دهد.
زنجیرهٔ رخداد را از خط زمان استخراج کن
ترتیب زمانی شرط لازم برای رابطهٔ علت و معلول است اما آن را ثابت نمیکند. برای هر پیکان علّی، سازوکار یا شاهدی جدا از صرف تقدم زمانی بیاور.
فاصلهٔ زمانی را با تقویم دادهشده حساب کن
مبدأ، جهت شمارش و نبود یا وجود سال میانی را مطابق روش کتاب و سؤال کنترل کن. پاسخ عددی را با واحد زمانی و نام دو رویداد بنویس.
مرور را از دو جهت انجام بده
یک بار از آغاز به پایان و بار دیگر از یک نتیجه به رخدادهای پیشین حرکت کن. برای رابطهٔ علّی از راهنمای علت و معلول تاریخ و برای شاهد از راهنمای تحلیل سند کمک بگیر.