اجزای محلول را نامگذاری کن
حلشونده، حلال و محلول نهایی را از متن جدا کن. جرم محلول مجموع جرم اجزای آن است، اما حجم نهایی را فقط از داده یا رابطهٔ مجاز مسئله به دست آور و جمعپذیری حجمها را حدس نزن.
نوع غلظت را از واحد خواسته تشخیص بده
پیش از محاسبه، صورت و مخرج تعریف مورد نیاز را با واژه بنویس. درصد جرمی نسبت جرمهاست؛ غلظت مولی مقدار مول حلشونده را به حجم محلول مرتبط میکند.
صورت: مقدار حلشونده | مخرج: مقدار کلِ تعریفشده | کنار کسر: یکای نهایی
جرم و مول را در جای درست تبدیل کن
اگر تعریف به مول نیاز دارد و داده جرم است، تبدیل را پیش از جایگذاری انجام بده. جرم مولی را با فرمول شیمیایی درست بساز و زنجیرهٔ واحدها را تا حذف واحدهای میانی نشان بده.
حجم محلول را با حجم حلال یکی نگیر
در غلظت مولی، حجم مربوط به محلول نهایی است. عدد حجم را به یکای مناسب تعریف تبدیل و سپس در مخرج قرار بده؛ جای ممیز و توان تبدیل حجم را جدا کنترل کن.
در رقیقسازی مقدار حلشونده را دنبال کن
پیش و پس از افزودن حلال، مشخص کن چه چیزی ثابت میماند و چه چیزی تغییر میکند. مقدار حلشوندهٔ منتقلشده ثابت است، در حالی که حجم محلول و غلظت تغییر میکنند.
در برداشت بخشی از محلول، یکنواختی را به کار ببر
اگر محلول یکنواخت است، بخش برداشتهشده همان غلظت اولیه را دارد. ابتدا مقدار حلشونده در نمونه را پیدا کن و سپس رویداد بعدی مانند رقیقسازی یا واکنش را جدا تحلیل کن.
انحلالپذیری را با غلظت یکی ندان
انحلالپذیری دربارهٔ بیشینهٔ حلشدن در شرایط مشخص سخن میگوید؛ غلظت مقدار واقعی حلشونده در محلول است. دادهٔ دما و مبنای بیان انحلالپذیری را همراه عدد نگه دار.
سه کنترل نهایی انجام بده
ببین با افزودن حلال، غلظت کمتر شده است؛ درصد در بازهٔ معنایی قرار دارد؛ و یکای جواب همان یکای خواسته است. برای تبدیل مقدار ماده از راهنمای استوکیومتری و برای زنجیرهٔ محاسبه از راهنمای مسائل شیمی استفاده کن.