موقعیت را در یک جمله بنویس
مشخص کن گفتوگو کجا و دربارهٔ چه موضوعی است و گویندهها چه نقشی دارند. این اطلاعات ممکن است از عنوان، جملهٔ اول یا واژههای کلیدی به دست بیاید. چیزی را که متن نشان نمیدهد حدس نزن.
کارکرد هر نوبت را نام ببر
ببین جمله پرسش، درخواست، پیشنهاد، موافقت، مخالفت، تشکر یا توضیح است؛ فقط از دستههای آموختهشده در کتابت استفاده کن. جای خالی معمولاً باید واکنش متناسب با نوبت قبل را بسازد.
گزینه را فقط با جملهٔ قبلی نسنج. جملهٔ بعدی نیز باید ادامهٔ منطقی همان پاسخ باشد.
واژهٔ پرسشی و نوع جواب را تطبیق بده
اگر سؤال اطلاعات میخواهد، مشخص کن پاسخ باید شخص، زمان، مکان، علت یا روش باشد. پاسخ از نظر موضوعی نزدیک اما از نوع نادرست، جریان مکالمه را کامل نمیکند.
ضمیر و مرجع را دنبال کن
ضمیرها، اسمهای تکرارشونده و ارجاعهایی مانند این یا آن را به مرجع مناسب وصل کن. گزینهای که مرجع تازه و بیمقدمه میسازد یا شمار را به هم میزند، نیاز به بازبینی دارد.
زمان و ترتیب رویداد را کنترل کن
فعلها و قیدهای زمانی را ببین و پاسخ را در خط زمانی گفتوگو قرار بده. ساخت درست دستوری اگر با زمان موقعیت سازگار نباشد، انتخاب مناسبی نیست.
لحن و رابطه را حفظ کن
میزان رسمیبودن و نوع رابطهٔ گویندهها را از متن تشخیص بده. گزینه باید با همان لحن هماهنگ باشد. انتخاب عبارت فقط از روی معنی فارسی ممکن است تفاوت کاربرد را نادیده بگیرد.
گفتوگو را با صدای آهسته بخوان
پس از تکمیل، همهٔ نوبتها را پشت سر هم بخوان و ببین پرسش بیپاسخ یا واکنش بیمقدمه باقی نمانده است. مکث یا پرش معنایی معمولاً نشانهٔ گزینهٔ ناسازگار است.
خطا را به یکی از چهار علت بده
مشخص کن موقعیت، کارکرد، واژه یا ساخت را اشتباه فهمیدی. برای جملهسازی از گرامر زبان و برای معنی دقیق از واژگان انگلیسی استفاده کن.