نمونه سؤال روزنه و تعرق؛
هر پیکان علت پیکان بعدی باشد

دو یاخته، یاخته‌های نگهبان و شکاف میان آن‌ها دهانهٔ روزنه است. پاسخ باید ساختار سلولی و فضای میان آن‌ها را جدا کند.

پتانسیل آب یاختهٔ نگهبان کاهش می‌یابد و آب از محیط با پتانسیل آب بالاتر به درون آن حرکت می‌کند؛ در نتیجه حجم و فشار تورژسانس افزایش می‌یابد.

روزنه از پیش یک ساختار شامل یاخته‌های نگهبان و دهانه است. ورود آب فشار و شکل یاخته‌های نگهبان را تغییر می‌دهد و اندازهٔ دهانه را تنظیم می‌کند.

با کاهش آب و تورژسانس، شکل یاخته‌های نگهبان تغییر می‌کند و دهانه در مدل آموزشی بسته‌تر می‌شود.

مسیر خروج بخار آب بازتر و تعرق بیشتر می‌شود؛ هم‌زمان ورود کربن‌دی‌اکسید برای فرایندهای فتوسنتزی آسان‌تر می‌شود. پاسخ باید سود تبادل گاز و هزینهٔ از دست‌دادن آب را کنار هم ببیند.

جذب آب ورود آب از محیط ریشه به گیاه است؛ تعرق خروج آب به صورت بخار، عمدتاً از اندام‌های هوایی و مسیرهایی مانند روزنه‌هاست. این دو فرایند می‌توانند به هم مرتبط باشند اما یکسان نیستند.

اختلاف بخار آب میان فضای درونی برگ و هوا کمتر می‌شود؛ بنابراین شیب انتشار کاهش و تعرق معمولاً کمتر می‌شود.

هوای مرطوب نزدیک سطح را جابه‌جا می‌کند و اختلاف بخار آب میان برگ و محیط را حفظ یا بیشتر می‌کند؛ با ثابت‌بودن عوامل دیگر، تعرق می‌تواند افزایش یابد.

فایده، کاهش خروج بخار آب و حفظ بیشتر آب است. هزینه، محدودشدن ورود کربن‌دی‌اکسید و احتمال کاهش فتوسنتز است.

می‌توان روند افزایش و سپس کاهش اندازهٔ دهانه را توصیف کرد. علت دقیق این تغییر را بدون داده‌هایی مانند نور، آب، دما یا رطوبت نمی‌توان قطعی دانست.

این عوامل خود می‌توانند بر بازشدن روزنه یا تعرق اثر بگذارند. ثابت نگه‌داشتن آن‌ها کمک می‌کند تفاوت مشاهده‌شده با اطمینان بیشتری به وضعیت آب نسبت داده شود.

بسته‌شدن روزنه خروج آب از این مسیر را کاهش می‌دهد، اما عبارت «هیچ آبی» مطلق است و مسیرها یا نشت‌های دیگر را نادیده می‌گیرد. پاسخ دقیق باید از «کاهش» استفاده کند.