همهٔ واحدها و مرزها را نامگذاری کن
لایهها، تودهها، شکستگیها، سطح فرسایش و فسیلهای نشاندادهشده را با نماد کوتاه مشخص کن. مرز مستقیم، موجدار یا قطعشده را جدا ببین؛ شکل مرز دربارهٔ رابطهٔ زمانی اطلاعات میدهد.
از سادهترین رابطهها شروع کن
در بخشی که لایهها دستنخوردهاند، ترتیب قرارگیری را بررسی و قدیمیتر و جوانتر را براساس اصل مربوط مشخص کن. این زنجیرهٔ اولیه پایهای میشود تا رویدادهای پیچیدهتر را در جای درست قرار بدهی.
فقط ننویس «الف قدیمیتر از ب است»؛ اضافه کن کدام رابطهٔ لایهای، برشی یا فرسایشی این نتیجه را نشان میدهد.
ساختار برنده را جوانتر از بخش بریدهشده بسنج
اگر یک گسل، رگه یا توده واحد دیگری را قطع کرده، ترتیب زمانی را از همین رابطه استخراج کن. ابتدا دقیق مشخص کن کدام ساختار قطعکننده و کدام واحد قطعشده است؛ امتداد خط را در تمام مقطع دنبال کن.
سطح ناپیوستگی را یک رویداد مرکب ببین
مرز فرسایشی فقط یک خط نیست. باید تشکیل واحدهای زیرین، تغییر احتمالی وضعیت آنها، فرسایش و سپس رسوبگذاری واحدهای بالایی را به ترتیب در روایت بیاوری. شکل مرز و قطعشدن لایهها شاهد این فاصلهاند.
فسیل را برای همارزی یا محدودهٔ زمانی به کار ببر
نوع و جای فسیل را مطابق دادهٔ سؤال ثبت کن و نتیجه را فقط تا اندازهای گسترش بده که ویژگی معرفیشده اجازه میدهد. شباهت ظاهری دو لایه بدون شاهد کافی، همزمانی آنها را ثابت نمیکند.
چینخوردگی و کجشدن را در جای درست بگذار
اگر چند لایه با هم تغییر شکل دادهاند، ابتدا باید تشکیل شده باشند و سپس رویداد تغییرشکل رخ داده باشد. اگر لایهای بالاتر بدون تغییر روی آنها قرار دارد، زمان نسبی آن نیز از همین تفاوت روشن میشود.
توالی را با محدودیتهای دوطرفه بساز
برای هر رویداد بنویس پس از کدام واحد و پیش از کدام واحد رخ داده است. این روش مانند قرار دادن قطعه میان دو مرز زمانی است و از جابهجایی رویدادهایی که رابطهٔ مستقیم ندارند جلوگیری میکند.
پاسخ را از قدیم به جدید کنترل کن
کل توالی را یک بار به ترتیب بخوان و ببین هر رویداد شرایط رویداد بعدی را ممکن میکند. اگر ترتیب دو رویداد از شکل قابل تعیین نیست، آن را قطعی اعلام نکن. برای خواندن اجزا از راهنمای تحلیل شکل زمینشناسی کمک بگیر.