گره و پیکان را از هم جدا کن
نام سنگ، ماده یا محصول را در گرهها و نام فرایند را روی مسیرها بنویس. اگر جای خالی روی پیکان است، پاسخ باید یک تغییر یا فرایند باشد؛ اگر داخل گره است، نوع ماده یا سنگ خواسته شده است.
مبدأ و مقصد مسیر را با هم بخوان
از گره آغاز تا گره پایان حرکت کن و بپرس چه ویژگیای باید تغییر کند. دما، فشار، حالت ماده، اندازهٔ ذره یا محل تشکیل میتواند نوع فرایند را محدود کند. از مقصد بهتنهایی حدس نزن.
برای هر پاسخ فقط پیکان دادهشده را تحلیل کن؛ امکان مسیرهای دیگر به معنی رخدادن همهٔ آنها در یک نمونه نیست.
فرایندهای چندمرحلهای را قطعهقطعه بنویس
اگر میان مبدأ و مقصد یک گره میانی وجود دارد، هر پیکان را جدا نامگذاری کن و محصول مرحلهٔ اول را بهعنوان ورودی مرحلهٔ دوم بنویس. حذف گره میانی ممکن است یک فرایند ضروری را پنهان کند.
بافت را به سرعت و محل تشکیل وصل کن
ویژگیهای بافتی دادهشده را با شرایط تشکیل مرتبط کن و زنجیرهٔ علت و نتیجه را کوتاه بنویس. فقط نام بافت را تکرار نکن؛ توضیح بده کدام شرایط فرصت یا محیط لازم را فراهم کرده است.
هوازدگی، حمل و رسوبگذاری را یک واژه ندان
هر مرحله نقش متفاوتی در تولید، جابهجایی یا انباشتهشدن مواد دارد. در شکل، محل شروع و پایان را بررسی کن و فرایندی را انتخاب کن که با همان بخش چرخه سازگار است.
دگرگونی را از ذوب جدا کن
شرایط تغییر و حالت ماده را از متن یا شکل بخوان. اگر مسیر از مرحلهای با تغییر حالت میگذرد، آن را صریح نشان بده. شباهت شرایط شدید بهتنهایی دو مسیر را یکسان نمیکند.
یک سنگ را در چند مسیر دنبال کن
برای تمرین، از یک گره آغاز کن و دو مقصد متفاوت را با پیکانهای موجود بساز. سپس برای هر مسیر نام فرایندها و ترتیب آنها را بنویس. این کار فهم شبکهای را جایگزین حفظ یک حلقهٔ ثابت میکند.
پاسخ را با شواهد شکل ببند
نام مبدأ، فرایند و مقصد را در یک جمله بیاور و جهت پیکان را کنترل کن. اگر سؤال توالی زمانی میخواهد، مسیر را از آغاز تا پایان شمارهگذاری کن. برای نشانههای مقطع از تحلیل شکل و برای ترتیب رویدادها از سن نسبی کمک بگیر.