گذشتهٔ ساده و استمراری؛
رویداد کامل را از زمینهٔ در حال جریان جدا کن

زمان مرجع گذشته را پیدا کن

قید، جملهٔ قبل یا رویداد دیگر می‌تواند نقطهٔ گذشته را بسازد. مشخص کن هر عمل در آن نقطه تمام شده بود یا هنوز ادامه داشت.

رویداد کامل را با گذشتهٔ ساده بیان کن

عملی که در گذشته رخ داده و به پایان رسیده، با گذشتهٔ ساده سازگار است. شکل گذشتهٔ فعل باقاعده یا بی‌قاعده را دقیق انتخاب کن.

زمینهٔ در حال جریان را با گذشتهٔ استمراری بساز

was یا were متناسب با فاعل و فعل ing عملی را نشان می‌دهد که در یک لحظهٔ گذشته در جریان بوده است.

رویداد قطع‌کننده را روی خط زمان بگذار

یک عمل کوتاه‌تر می‌تواند هنگام جریان عمل دیگر رخ دهد. نقش معنایی دو فعل را تشخیص بده و زمان را فقط از ترتیب ظاهری جمله انتخاب نکن.

when و while را سرنخ بدان

این پیوندها رابطهٔ زمانی را نشان می‌دهند، اما ساخت هر فعل به نقش آن در موقعیت بستگی دارد. کل دو بند را با هم بخوان.

منفی و پرسشی گذشتهٔ ساده را با did بساز

با حضور did، فعل اصلی به شکل پایه برمی‌گردد. نوشتن هم‌زمان did و شکل گذشتهٔ فعل خطای ساختی می‌سازد.

was و were را با فاعل هماهنگ کن

در گذشتهٔ استمراری، فعل be نقش کمکی دارد. در پرسش جای آن با فاعل عوض و در منفی not پس از آن قرار می‌گیرد.

دو عمل هم‌زمان را جدا رسم کن

اگر دو عمل در یک بازهٔ گذشته هم‌زمان جریان داشته‌اند، دو خط هم‌پوشان رسم کن. این تصویر انتخاب ساخت را روشن‌تر می‌کند.

شکل گذشته و ing را از نظر املا کنترل کن

فعل بی‌قاعده، افزودن ed و ساخت ing هرکدام قواعد خود را دارند. پس از انتخاب زمان، شکل نوشتاری فعل را جدا بازبینی کن.

معنی فارسی را دوباره به خط زمان برگردان

ترجمه باید تفاوت «انجام داد» و «داشت انجام می‌داد» را حفظ کند. برای مقایسهٔ زمان‌های دیگر به Past Perfect و Past Simple و برای گرامر پایه به راهنمای گرامر برو.