فهرست را به جمله تبدیل کن
هر واژه را در یک جملهٔ کوتاه از محدودهٔ آموزشی خودت قرار بده و زیر بخشی که معنی را روشن میکند خط بکش. اگر چند معنی دارد، فقط معنای مناسب همان جمله را ثبت کن و برای معنای دیگر شاهد جدا بساز.
کارت سهلایه بساز
روی کارت واژه و یک جملهٔ ناقص بنویس. پشت آن، معنی بافتی، نقش واژه و یک ترکیب کوتاه را بیاور. کارت باید از تو پاسخ بخواهد؛ صفحهای پر از اطلاعات، بیشتر ابزار بازخوانی است تا بازیابی.
یکبار از واژهٔ عربی به معنی فارسی برس و بار دیگر با دیدن معنی و بافت، واژهٔ مناسب را پیدا کن. مسیر دوم توان انتخاب را میسنجد.
خانواده را با شباهت اشتباه نگیر
واژههای همخانواده را کنار هم ببین، اما نقش و معنای هرکدام را با مثال جدا مشخص کن. شباهت ظاهری میتواند سرنخ باشد، نه پاسخ نهایی. شکل واژه باید با ساخت و معنای جمله هماهنگ باشد.
مترادف و متضاد را در بافت بسنج
دو واژه را فقط به صورت یک جفت حفظ نکن. برای هرکدام جملهای بنویس و بررسی کن آیا واقعاً میتوانند در آن بافت جای یکدیگر قرار بگیرند. تقابل یا نزدیکی معنی باید از کاربرد روشن شود.
جای خالی را با سه فیلتر حل کن
- موضوع کلی جمله را بفهم.
- نقش موردنیاز جای خالی را پیدا کن.
- گزینه را در جمله قرار بده و معنی کامل را دوباره بخوان.
واژهٔ آشنا اگر با نقش یا معنای جمله سازگار نباشد، انتخاب درستی نیست.
واژههای گیجکننده را روبهرو کن
دو واژهای را که جابهجا میکنی در دو جملهٔ نزدیک بنویس. تفاوت تعیینکننده را رنگی یا زیرخطدار کن. سپس یک جملهٔ سوم بساز و بدون دیدن پاسخ، یکی را انتخاب و دلیلش را بیان کن.
مرور را براساس کیفیت پاسخ تنظیم کن
پاسخها را «روان»، «مردد» و «غلط» علامت بزن. کارت مردد را مانند کارت غلط زودتر مرور کن، چون شناخت مبهم در سؤال تازه کافی نیست. واژه زمانی تثبیت شده که در چند بافت درست بازیابی شود.
واژه را به سه مهارت وصل کن
بعد از مرور، همان لغت را در ترجمه و درک متن پیدا کن و اثر شکل آن را بر جمله ببین. برای ساخت ترجمه از راهنمای ترجمه و برای یافتن شاهد از درک متن عربی استفاده کن.