پیکانها را نسبی بخوان
جهت حرکت هر ورقه را نسبت به مرز و ورقهٔ مقابل مشخص کن. حرکت عمومی روی نقشه را با نزدیکشدن یا دورشدن محلی در مرز اشتباه نگیر.
سه نوع رابطهٔ حرکتی را جدا کن
نزدیکشدن، دورشدن و لغزش جانبی سه الگوی پایهاند. ابتدا الگو را از پیکانها پیدا کن و سپس نام مرز را بنویس؛ از حفظ شکل عارضه آغاز نکن.
پیکانها ← حرکت نسبی ← نوع ورقه ← ایجاد/مصرف پوسته ← ساخت حاصل ← لرزه/آتشفشان ← شاهد
نوع ورقهها را در مرز همگرا ببین
پیامد همگرایی به ویژگی ورقههای روبهرو وابسته است. دادهٔ چگالی، ضخامت یا جنس را بررسی کن و مسیر فرورانش یا برخورد را از همان اطلاعات نتیجه بگیر.
ایجاد و مصرف پوسته را ردیابی کن
مشخص کن ماده در کجا بالا میآید، پوستهٔ تازه کجا شکل میگیرد یا کدام بخش به عمق میرود. این موازنه به تشخیص مرز و توضیح شکلهای مقطع کمک میکند.
عارضه را با فرایند پیوند بده
کوه، گودال، پشته یا گسل را تنها نام نبر. توضیح بده حرکت ورقهها چگونه تنش و فرایندی میسازد که به آن عارضه منجر میشود.
الگوی زمینلرزه را از هندسه بررسی کن
عمق و پراکندگی کانونها میتواند جهت یک پهنهٔ فعال را نشان دهد. نقاط لرزهای را در مقطع دنبال کن و نتیجه را با جهت حرکت ورقهها تطبیق بده.
آتشفشان را شاهد یگانه ندان
وجود یا نبود فعالیت آتشفشانی را کنار نوع مرز، جنس ورقه و سایر شواهد قرار بده. یک نشانهٔ جدا ممکن است برای تشخیص قطعی کافی نباشد.
مرز امتدادلغز را با لغزش جانبی بشناس
در این حالت دو سوی مرز عمدتاً در امتداد آن جابهجا میشوند. جابهجایی عوارض خطی و تمرکز لرزهها را با پیکانهای موازی مرز کنترل کن.
مقطع و نقشه را به هم تبدیل کن
روی نقشه مسیر مرز و جهتها دیده میشود؛ مقطع، رفتار در عمق را نشان میدهد. محل برش را مشخص کن و اجزای نقشه را به ترتیب روی مقطع منتقل کن.
پاسخ را با زنجیرهٔ علت پایان بده
حرکت نسبی، نوع مرز، فرایند و دو شاهد را در چهار سطر بنویس. برای لرزهها به امواج و کانون زلزله و برای مقطع به تحلیل شکل زمینشناسی برو.