سؤال چندبخشی؛
هر فعل فرمان را به یک خروجی قابل دیدن تبدیل کن

فعل‌های فرمان را علامت بزن

واژه‌هایی مانند محاسبه، مقایسه، توضیح، رسم و نتیجه‌گیری خروجی‌های متفاوت می‌خواهند. دور هر فعل خط بکش و برای آن یک خانهٔ پاسخ بساز.

شماره و حروف زیرسؤال را بازنویسی کن

پاسخ را با همان شماره‌گذاری صورت سؤال مرتب کن. اگر یک بخش چند درخواست دارد، آن‌ها را با نشانه‌های کوتاه جدا کن تا مصحح محل هر جواب را سریع ببیند.

داده را به خواستهٔ درست وصل کن

همهٔ عددها یا جمله‌های مقدمه در هر زیرسؤال استفاده نمی‌شوند. کنار هر داده بنویس برای کدام بخش لازم است و از ترکیب بی‌دلیل داده‌های دو قسمت بپرهیز.

پاسخ وابسته را زنجیره‌ای بنویس

اگر نتیجهٔ بخش اول در بخش دوم استفاده می‌شود، آن را با نماد و واحد روشن منتقل کن. اگر بخش اول حل نشد، رابطه و مسیر بخش بعدی را تا جای ممکن مستقل نشان بده.

مرحله و نتیجه را هر دو قابل دیدن کن

در مسائل محاسباتی، رابطه، جانشانی و نتیجه را جدا بنویس. در سؤال مفهومی، ادعا و دلیل یا شاهد را از هم تفکیک کن. جواب نهایی نباید مراحل قابل نمره را بپوشاند.

کلمهٔ «چرا» را با سازوکار پاسخ بده

تکرار صورت سؤال دلیل نیست. عامل را به پیامد وصل کن و حلقهٔ میانی را بنویس. اگر سؤال دو علت می‌خواهد، آن‌ها را شماره‌گذاری کن.

مقایسه را دوطرفه کامل کن

معیار مشترک را نام ببر و وضعیت هر دو مورد را روی همان معیار گزارش کن. توصیف یکی از طرف‌ها، حتی اگر درست باشد، مقایسهٔ کامل نیست.

رسم را با برچسب همراه کن

محور، واحد، نقاط یا اجزای خواسته‌شده را روی شکل بنویس. شکل بی‌نام ممکن است ایدهٔ درست را منتقل نکند و کنترل پاسخ را دشوار سازد.

واحد و جهت را جزء پاسخ بدان

اگر کمیت، تغییر یا بردار مطرح است، واحد و جهت را کنار نتیجه بیاور. عدد بدون شناسنامه ممکن است خواستهٔ سؤال را کامل نکند.

کنترل پایانی را با صورت سؤال انجام بده

به‌جای خواندن دوبارهٔ جواب، از بالا فقط فعل‌های فرمان را مرور و کنار هرکدام علامت پاسخ بزن. برای فرم پاسخ به پاسخ‌نویسی تشریحی و برای بازبینی به برگهٔ کنترل پاسخ برو.