معنای پایهٔ صفت را پیدا کن
واژهٔ مورد نظر چه ویژگیای را بیان میکند؟ معنی پایه را بدون «تر» یا «ترین» بنویس. سپس ببین جمله این ویژگی را میان چه کسانی یا چه چیزهایی مقایسه میکند.
وزن را همراه بافت بررسی کن
شباهت واژه به یک قالب صرفی تنها یک سرنخ است. نقش آن در جمله، معنای صفت و حضور طرفهای مقایسه را نیز ببین. هر واژه با ظاهر مشابه الزاماً اسم تفضیل نیست.
ویژگی | طرف نخست | طرف دوم یا گروه | نشانهٔ ساخت | «تر» یا «ترین» | نقش در جمله
دارندهٔ ویژگی را مشخص کن
بپرس چه شخص یا چیزی به درجهٔ بیشتری از ویژگی نسبت داده شده است. این جزء ممکن است پیش از اسم تفضیل یا در ساخت جمله شناخته شود. ترجمه باید روشن کند برتری متعلق به کدام طرف است.
طرف دوم را از نشانههای جمله پیدا کن
در مقایسهٔ دو طرف، واژه یا گروهی میتواند معیار مقایسه را معرفی کند. آن را کامل بخوان و مرز گروه را حفظ کن. حذف طرف دوم در ترجمه ممکن است معنای «تر» را بیمرجع کند.
مقایسه و برترینبودن را جدا کن
اگر دو طرف مشخص مقایسه میشوند، ترجمهٔ «تر» را بیازما. اگر فرد یا چیز درون یک گروه به بالاترین درجه معرفی میشود، ساخت «ترین» میتواند مناسب باشد. نشانههای جمله و معنی کل را داور قرار بده.
ال و اضافه را در ساخت کامل ببین
وجود معرفهساز یا قرارگرفتن در ترکیب اضافی میتواند شکل و ترجمه را تغییر دهد. اسم تفضیل را از واژههای پیرامون جدا نکن؛ کل گروه را یکجا تحلیل و سپس نقش اجزا را مشخص کن.
هماهنگی را از نوع ساخت نتیجه بگیر
شکل واژه و رابطهٔ آن با اسمهای جمله را بر اساس الگوی همان ساخت بررسی کن. قاعدهٔ یک کاربرد را به همهٔ جملهها تعمیم نده و صورت پیشنهادی را در جملهٔ کامل آزمایش کن.
مقایسهٔ ضمنی را از معنای متن بازیابی کن
گاهی یکی از طرفها در جملهٔ پیشین یا از بافت معلوم است. مرجع را پیدا کن و در ترجمهٔ ذهنی جایگزین کن. بدون شاهد، طرف مقایسهٔ تازهای به جمله اضافه نکن.
اسم تفضیل را با صفت عادی یا اسم فاعل جابهجا نکن
بپرس آیا درجهٔ یک ویژگی میان دو طرف سنجیده میشود یا واژه صرفاً حالت یا انجامدهندهٔ کاری را نام میبرد. برای تشخیص ساختهای اسمی دیگر از راهنمای اسم فاعل و مفعول کمک بگیر.
ترجمه را با حذف آزمایشی «تر» کنترل کن
اگر حذف نشانهٔ مقایسه بخش مهم معنای جمله را از بین میبرد و دو سوی رابطه روشناند، تحلیل تقویت میشود. در پایان نقش دستوری و حرکت را با راهنمای حرکتگذاری بررسی کن.