مضارع منصوب یا مجزوم؛
عامل را پیدا کن و اثرش را روی پایان همان فعل نشان بده

فعل مضارع را از ساخت و شناسه بشناس

پیشوند و شناسه را با فاعل هماهنگ کن و فعل را از اسم یا مصدر جدا ساز. نوع فعل باید پیش از اعراب روشن باشد.

عامل را در محدودهٔ پیش از فعل پیدا کن

برخی واژه‌ها یا ساخت‌ها مضارع را منصوب و برخی مجزوم می‌کنند. عامل را نام ببر و رابطهٔ آن با همان فعل را نشان بده.

منصوب‌بودن را با عامل نصب ثابت کن

دیدن یک حرکت پایانی به‌تنهایی کافی نیست. عامل، نوع فعل و علامت نصب را در یک پاسخ کامل کنار هم بنویس.

مجزوم‌بودن را با عامل جزم پیوند بده

نفی، نهی یا شرط می‌تواند ساخت متفاوتی بسازد. معنای جمله را همراه شکل پایانی فعل بررسی کن.

علامت اصلی و فرعی را از نوع فعل بگیر

پایان فعل صحیح، معتل یا وابسته به ساخت‌های شناسه‌دار می‌تواند متفاوت باشد. یک علامت را برای همهٔ فعل‌ها تعمیم نده.

افعال پنج‌گانه را با ضمیرشان بشناس

پایان این فعل‌ها با ضمیرهای مشخص مرتبط است و نصب یا جزم می‌تواند حذف بخشی از علامت پایانی را در پی داشته باشد.

حذف حرف علت را با ریشه کنترل کن

در فعل معتل، شکل مجزوم ممکن است کوتاه شود. ریشه و صورت پیش از ورود عامل را بازسازی کن تا حذف را درست توضیح دهی.

نهی را از نفی ساده جدا کن

یکی درخواست انجام‌ندادن و دیگری گزارش منفی است. ترجمه و نوع عامل به تشخیص ساخت و اعراب کمک می‌کند.

عامل‌های پی‌درپی را به فعل درست وصل کن

در جملهٔ بلند ممکن است بیش از یک فعل مضارع باشد. محدودهٔ اثر هر عامل را جدا و از تعمیم آن به همهٔ فعل‌ها خودداری کن.

پاسخ را با سه جزء تحویل بده

عامل، حالت اعرابی و علامت را بنویس و ترجمه را کنترل بگیر. برای صرف به صرف فعل عربی و برای نقش‌ها به اعراب کلمات برو.