مسیر خون را به ایستگاهها تقسیم کن
حفرهها، رگهای ورودی و خروجی و محل تبادل را به ترتیب بنویس و پیکان جهت اضافه کن. مسیر را حلقهای حفظ نکن؛ از یک نقطهٔ دلخواه آغاز کن و ببین هر ایستگاه به کدام بخش بعدی راه دارد.
نام رگ را با جهت جریان تعریف کن
بپرس خون نسبت به قلب به کدام سمت حرکت میکند و سپس نوع رگ را مشخص کن. مقدار گاز یا رنگ شکل را معیار اصلی نامگذاری قرار نده؛ ویژگیهای هر مسیر را جداگانه تحلیل کن.
دریچه زمانی در یک جهت باز میشود که اختلاف فشار مناسب میان بخش پیشین و پسین ایجاد شده باشد.
چرخه را با رویدادهای همزمان بساز
در هر مرحله، وضعیت انقباض حفره، جهت جریان و حالت دریچهها را در سه ستون بنویس. این جدول نشان میدهد کدام رویداد علت مستقیم و کدام پیامد تغییر فشار است.
فشار و حجم را از روی نمودار جدا بخوان
محور، واحد و منحنی مربوط به هر کمیت را مشخص کن. افزایش فشار لزوماً در همهٔ لحظهها با کاهش یا افزایش یکسان حجم همراه نیست؛ مرحلهٔ چرخه و وضعیت دریچه را نیز ببین.
صدای قلب را در توالی رویداد قرار بده
اگر سؤال دربارهٔ صدا یا زمان آن است، رویداد دریچهای مرتبط را روی خط زمان پیدا کن و سپس مرحلهٔ چرخه را نام ببر. نام صدا بدون ارتباط با وضعیت ساختار، پاسخ را ناقص میگذارد.
تبادل را با شیب غلظت توضیح بده
مادهٔ مورد نظر، دو سوی سطح تبادل و جهت اختلاف را مشخص کن. ویژگی ساختاری رگ یا بافت را تنها وقتی بیاور که به همین جابهجایی کمک میکند.
تغییر یک ساختار را زنجیرهای تحلیل کن
اگر دریچه، دیواره یا رگ دچار تغییر فرضی شده، نخستین اثر را روی جریان یا فشار پیدا کن و سپس پیامدهای بعدی را بنویس. مستقیم به نتیجهٔ نهایی نپر.
پاسخ را با شکل و قید کنترل کن
پیکانها، راست و چپ شکل، نام حفرهها و دامنهٔ واژههایی مانند «همیشه» را دوباره بررسی کن. برای شکل از راهنمای تحلیل شکل و برای مقایسه از راهنمای مقایسهٔ زیست کمک بگیر.