جلسهٔ مرور هفتگی؛
با شواهد تصمیم بگیر، نه با حس مبهم

دقیقهٔ ۰ تا ۵: جمع‌کردن شواهد

تعداد جلسه‌های انجام‌شده، سؤال‌های حل‌شده، پاسخ‌های کامل و خطاهای تکراری را ثبت کن. عبارت «زیاد خواندم» دادهٔ قابل تصمیم نیست.

دقیقهٔ ۵ تا ۱۰: مقایسه با خط پایه

یک بستهٔ کوتاه هم‌سطح را با نتیجهٔ آغاز هفته مقایسه کن. زمان، کامل‌بودن و نوع خطا را جدا بنویس؛ آسان‌ترشدن سؤال نباید به‌عنوان پیشرفت ثبت شود.

دقیقهٔ ۱۰ تا ۱۵: انتخاب خطای فعال

از درخت تصمیم برای پرتکرارترین خطا استفاده کن. فقط یک یا دو خطای فعال نگه دار تا اقدام هفتهٔ بعد پراکنده نشود.

دقیقهٔ ۱۵ تا ۲۰: سنجش برنامهٔ فعلی

بپرس: آیا تمرین‌های برنامه مستقیماً همان خطا را هدف گرفته‌اند؟ اگر بله و سنجه بهتر شده، ادامه بده. اگر تمرین نامرتبط است، مسیر را از راهنمای انتخاب برنامه اصلاح کن.

دقیقهٔ ۲۰ تا ۲۵: تنظیم حجم

اگر پاسخ‌ها ناقص شده‌اند، حجم را کم و مرحلهٔ تصحیح را حفظ کن. اگر دقت پایدار است، محدودیت زمان یا تنوع سؤال را کمی بالا ببر.

دقیقهٔ ۲۵ تا ۳۰: نوشتن تصمیم هفتهٔ بعد

تصمیم را در یک جمله بنویس: «چه مهارتی، با چه تمرینی، چند نوبت و با چه معیار قبولی». نمونه: «سه نوبت درصد تغییر؛ هر نوبت سه سؤال تازه؛ قبولی با مبنای درست و کنترل تخمینی در هر سه».

چهار تصمیم مجاز

ادامه: پیشرفت دیده می‌شود و خطا هنوز فعال است. سبک‌کردن: خطا در بازآزمایی رفع شده است. تغییر مکمل: علت خطا عوض شده است. بازگشت یک مرحله: نمونهٔ انتقالی هنوز شکست می‌خورد.

چه تصمیم‌هایی مبهم‌اند؟

«بیشتر بخوانم»، «دقیق‌تر باشم» و «تست بیشتری بزنم» عمل و معیار ندارند. آن‌ها را به رفتار قابل مشاهده مثل نوشتن واحد پیش از جایگذاری تبدیل کن.

اگر هیچ پیشرفتی دیده نشد

سه احتمال را بررسی کن: علت خطا اشتباه تشخیص داده شده، تمرین با گلوگاه هم‌ساخت نبوده، یا بازخورد پیش از تولید پاسخ دیده شده است. فقط ساعت مطالعه را زیاد نکن.

اگر پیشرفت سریع بود

با پروتکل بازآزمایی انتقال به سؤال تازه را بسنج. پس از قبولی سه مرحله، تمرین هدف را به مرور ترکیبی منتقل کن.

نمونهٔ گزارش یک‌خطی

«پاسخ کامل از ۵ به ۸ مورد رسید؛ خطای واحد از ۴ به ۱ کاهش یافت؛ هفتهٔ بعد دو نوبت نمونهٔ انتقالی و یک بستهٔ زمان‌دار اجرا می‌شود.»

ثبت و مقایسه

گزارش را در ردیاب پیشرفت نگه دار و در پایان برنامه با آزمون خروج مهارت مقایسه کن.