کانسار و ذخیرهٔ معدنی؛
وجود کانی ارزشمند را با امکان استخراج یکی ندان

کانی‌سازی و کانسار را مرزبندی کن

وجود یک کانی ارزشمند در سنگ الزاماً کانسار اقتصادی نمی‌سازد. تمرکز، حجم، پیوستگی و امکان بهره‌برداری باید همراه با ارزش ماده بررسی شود.

فرایند تشکیل را به الگوی تمرکز وصل کن

ماگما، سیال گرمابی، رسوب‌گذاری یا هوازدگی می‌تواند مواد را در شرایطی متمرکز کند. در پاسخ توضیح بده فرایند چگونه محل و شکل کانی‌سازی را ایجاد کرده است.

عیار را با واحد آن بخوان

عیار نسبت مادهٔ مفید به کل ماده است و می‌تواند با درصد یا واحد دیگری داده شود. پیش از محاسبه، صورت و مخرج را هم‌واحد کن و معنی عدد را در یک جمله بنویس.

مقدار مادهٔ مفید را مرحله‌ای حساب کن

اگر جرم کل داده شده، آن را در سهم عیار ضرب کن. اگر حجم و چگالی داده شده‌اند، نخست جرم کل را بساز و سپس عیار را اعمال کن. واحد هر خط را نگه دار.

نمونه را نمایندهٔ کل فرض نکن

عیار یک نمونه فقط همان نقطه را نشان می‌دهد. تعداد، محل و فاصلهٔ نمونه‌ها باید بتواند تغییرات فضایی را آشکار کند؛ میانگین چند نمونهٔ نامتناسب می‌تواند گمراه‌کننده باشد.

ذخیره زمین‌شناسی و قابل استخراج را جدا کن

مقدار برآوردشده در زمین با بخشی که با فناوری و شرایط موجود قابل بازیابی است یکسان نیست. اتلاف، دسترسی و محدودیت روش استخراج را وارد پاسخ کن.

عیار بیشتر را تنها معیار تصمیم ندان

عمق، ضخامت، شکل کانسار، سختی سنگ، آب زیرزمینی، زیرساخت و هزینهٔ فرآوری می‌تواند نتیجه را تغییر دهد. مقایسه را با چند معیار مشترک انجام بده.

باطله و بازیابی را در محاسبه ببین

همهٔ مادهٔ مفید موجود الزاماً در محصول نهایی بازیابی نمی‌شود و استخراج معمولاً با سنگ باطله همراه است. اگر ضریب بازیابی داده شده، آن را پس از مقدار مادهٔ موجود اعمال کن.

پیامد محیطی را به مرحلهٔ کار وصل کن

برداشت زمین، تولید باطله، مصرف آب و فرآوری پیامدهای متفاوت دارند. برای هر اثر، مرحلهٔ ایجاد و راه کنترل متناسب را بنویس؛ فهرست کلی کافی نیست.

پاسخ را با داده و شرط نتیجه‌گیری کن

عیار و مقدار را گزارش کن، دو عامل غیرعددی را بسنج و نتیجه را مشروط به داده‌های موجود بنویس. برای شناسایی ماده از شناسایی کانی و برای شکل‌ها از تحلیل شکل زمین‌شناسی استفاده کن.