دو ایده را بدون رابط بخوان
هر جمله را ساده و مستقل ترجمه کن. ببین جملهٔ دوم چه نقشی نسبت به اول دارد؛ همین رابطه دستهٔ رابط مناسب را تعیین میکند.
رابطه را یککلمهای نام ببر
افزودن، تضاد، علت، نتیجه، مثال، ترتیب یا جمعبندی را کنار جای خالی بنویس. انتخاب از روی ترجمهٔ یک واژه بدون شناخت رابطه میتواند جمله را منطقی ولی نادرست جلوه دهد.
ایدهٔ اول ← ایدهٔ دوم ← نوع رابطه ← ساخت دستوری ← رابط مناسب ← نشانهگذاری ← خواندن کل پاراگراف
علت و نتیجه را جابهجا نکن
مشخص کن کدام جمله سبب و کدام پیامد است. بعضی رابطها علت را معرفی میکنند و بعضی نتیجه را؛ جهت پیکان میان دو ایده را رسم کن.
تضاد را از استثنا جدا کن
اگر دو ایده در جهت مخالفاند، رابط تضاد را بررسی کن. اگر جملهٔ دوم فقط موردی محدود از حکم اول را کنار میگذارد، نوع رابطه را دقیقتر بخوان.
ساخت پس از رابط را کنترل کن
بعضی واژهها میان دو جمله و برخی پیش از اسم یا عبارت میآیند. گزینه را با کلمات قبل و بعد جای خالی تطبیق بده، نه فقط معنی فارسی آن.
نشانهگذاری را بخشی از پاسخ بدان
ویرگول، نقطه یا جای رابط میتواند به نوع ساخت وابسته باشد. جملهٔ کامل را پس از انتخاب دوباره بنویس و مرز بندها را روشن کن.
از تکرار یک رابط در پاراگراف بپرهیز
اگر چند پیوند مشابه وجود دارد، تنوعی انتخاب کن که معنی و سطح زبان را حفظ کند. تنوع نباید به استفاده از واژهای با رابطهٔ متفاوت منجر شود.
مثال را با ادعای مربوط پیوند بده
رابط مثال باید نشان دهد جملهٔ بعد مصداق کدام گزاره است. اگر مثال به جملهای دورتر مربوط است، ترتیب پاراگراف را اصلاح کن.
ترتیب زمانی و منطقی را جدا کن
first و next میتوانند توالی مراحل را نشان دهند، اما نتیجهٔ منطقی رابط دیگری میخواهد. ببین متن دستورالعمل است یا استدلال.
حذف آزمایشی را برای کنترل انجام بده
رابط را بردار و رابطهٔ ضمنی را دوباره نام ببر. اگر با معنی انتخابشده یکسان نیست، گزینه را عوض کن.
پاراگراف را از ابتدا بخوان
انسجام در سطح کل متن سنجیده میشود. برای ساخت پاراگراف به رایتینگ انگلیسی و برای مرتبسازی به مرتبکردن کلمات برو.