نشانه‌گذاری انگلیسی؛
مرز جمله و نام‌های خاص را پیش از جزئیات پیدا کن

فعل و ساخت کامل هر جمله را پیدا کن

پیش از گذاشتن نقطه، مشخص کن یک فکر کامل کجا پایان می‌یابد. اتصال چند جملهٔ مستقل بدون نشانه یا پیوند مناسب خطا می‌سازد.

آغاز هر جمله را با حرف بزرگ بنویس

پس از نقطه یا علامت سؤال، نخستین واژهٔ جملهٔ تازه باید شکل مناسب داشته باشد. مرز را پیش از اصلاح حرف پیدا کن.

نام خاص را از اسم عمومی جدا کن

نام فرد، مکان، زبان، روز یا عنوان مشخص می‌تواند حرف بزرگ بخواهد، اما هر اسم معمولی در میانهٔ جمله چنین نیست.

ضمیر I را در هر جای جمله بزرگ نگه دار

این ضمیر حتی در میانهٔ جمله با حرف بزرگ نوشته می‌شود. آن را با i کوچک یا حرف آغاز یک واژه اشتباه نگیر.

نقطه را برای پایان جملهٔ خبری بگذار

نقطه مرز یک فکر کامل را نشان می‌دهد. پس از آن جملهٔ بعدی را با فاصله و حرف بزرگ آغاز کن.

علامت سؤال را از ساخت پرسشی بگیر

جملهٔ پرسشی مستقیم به علامت سؤال نیاز دارد. وجود واژهٔ پرسشی در یک بند غیرمستقیم همیشه پایان کل جمله را پرسشی نمی‌کند.

ویرگول را برای فهرست و جداسازی روشن به کار ببر

در فهرست چند جزء هم‌سطح، ویرگول مرزها را نشان می‌دهد. آن را میان فاعل و فعل بدون دلیل قرار نده.

Apostrophe را با جمع ساده یکی ندان

این نشانه می‌تواند حذف حروف در شکل کوتاه یا مالکیت را نشان دهد. افزودن آن به هر واژهٔ جمع خطاست.

شکل کوتاه را از مالکیت با معنی تشخیص بده

در ساخت‌هایی مانند it’s و its، معنی جمله تعیین می‌کند شکل کوتاه فعل یا صفت ملکی لازم است. عبارت را کامل بازسازی کن.

نقل‌قول را با نشانه‌های جفت کنترل کن

اگر نقل مستقیم در صورت تمرین وجود دارد، آغاز و پایان آن را مشخص و جای نشانهٔ پایانی را مطابق ساخت متن بررسی کن.

متن را یک بار با مکث بخوان

مکث به تنهایی قانون نیست، اما مرزهای مشکوک را آشکار می‌کند. برای ساخت پاراگراف به Topic Sentence و Supporting Sentences و برای املا به Spelling برو.