رویداد اصلی را مشخص کن
فعل یا معنای فعلی جمله را پیدا کن. ظرف، زمان یا مکان همان رویداد را محدود میکند؛ بدون تعیین رویداد، رابطهٔ نقش روشن نمیشود.
پرسش متى یا أین را بساز
از فعل بپرس رویداد چه وقت یا کجا رخ داده است. واژه یا عبارت پاسخ، نامزد ظرف است. سپس نشانههای نحوی را برای تأیید بررسی کن.
فعل ← پرسش زمان/مکان ← واژهٔ پاسخ ← ساخت نحوی ← وابستهها ← حرکت ← ترجمه
معنای واژه را در بافت بخوان
یک واژه ممکن است در جملهای نام مکان و در جملهای دیگر بخشی از گروه اسمی باشد. رابطهاش با رویداد را ملاک قرار بده، نه معنی فرهنگ بهتنهایی.
ظرف زمان را با خود زمان اشتباه نکن
هر واژهای که به زمان مربوط است الزاماً در نقش ظرف برای فعل نیامده. بپرس آیا زمان وقوع رویداد را تعیین میکند یا موضوع و خبر جمله است.
ظرف مکان را از اسم پس از حرف جر جدا کن
اگر ساخت با حرف جر آمده است، نقش و حرکت آن را مطابق همان ساخت بررسی کن. ترجمهٔ «در» در فارسی بهتنهایی مفعولفیهبودن را ثابت نمیکند.
مبهم و محدودشدن را از وابستهها بفهم
اضافه یا وابستهٔ دیگر میتواند محدودهٔ زمان و مکان را دقیق کند. کل عبارت را در ترجمه نگه دار و فقط واژهٔ هسته را جدا پاسخ نده.
حرکت پایانی را نتیجهٔ تحلیل بدان
پس از تشخیص نقش، علامت مناسب را بنویس و اگر کلمه تغییر ظاهری نشان نمیدهد، دلیل ساختی را مطابق سطح کتاب بررسی کن.
ترجمه را با ترتیب طبیعی فارسی بساز
ظرف ممکن است در عربی جای متفاوتی داشته باشد. در ترجمه، زمان و مکان را به فعل درست وصل کن و مرجع آن را به جملهٔ دیگر منتقل نکن.
حال و ظرف را با پرسش جدا کن
حال به چگونگی وضعیت هنگام رویداد پاسخ میدهد؛ ظرف زمان یا مکان وقوع را مشخص میکند. «چگونه»، «کِی» و «کجا» را برای یک مثال کنار هم بساز.
پاسخ را با فعل و پرسش کامل کن
واژهٔ ظرف، نوع زمان یا مکان و فعل وابسته را بنویس. برای مقایسه با حال به حال و صاحبحال و برای اعراب به نقش کلمات عربی برو.