معلوم و مجهول عربی؛
اول نقش‌ها را پیدا کن، بعد ساخت را تغییر بده

هستهٔ فعلی جمله را مشخص کن

فعل، زمان، شخص و شمار آن را بنویس. اگر جمله چند فعل دارد، محدودهٔ هر فعل و وابسته‌هایش را جدا کن تا نقش‌های دو عبارت با هم مخلوط نشوند.

انجام‌دهنده و پذیرندهٔ عمل را بیاب

از خود بپرس چه کسی یا چه چیزی عمل را انجام می‌دهد و عمل بر چه کسی یا چه چیزی واقع می‌شود. پاسخ این دو پرسش، پایهٔ تشخیص معلوم و تبدیل نقش‌هاست.

مجهول را با چند شاهد تأیید کن

ساخت فعل، نبود فاعل آشکار و نقش اسم پس از فعل را کنار هم بررسی کن. یک حرکت یا ترجمهٔ احتمالی به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیست.

نائب فاعل را از مفعول قدیمی دنبال کن

در تبدیل، اسمی که عمل را پذیرفته است نقش تازه‌ای می‌گیرد. هماهنگی آن با فعل و حرکت پایانی را بر اساس نقش جدید بررسی کن و برچسب قبلی را نگه ندار.

ساخت فعل را با زمانش تغییر بده

ماضی یا مضارع بودن و حروف اصلی فعل را پیش از تغییر ثبت کن. الگوی حرکتی مناسب را مطابق ساخت همان فعل اعمال کن و حروف زائد یا ضمیر متصل را بی‌دلیل جابه‌جا نکن.

ترجمه را هم مجهول نگه دار

اگر انجام‌دهنده در متن ذکر نشده، آن را در ترجمه از خودت اضافه نکن. ترجمه باید وقوع عمل بر نائب فاعل را منتقل کند و زمان و شمار فعل را نیز حفظ کند.

در تبدیل معکوس، اطلاعات کمبود را ببین

برای ساخت جملهٔ معلوم ممکن است به انجام‌دهنده نیاز باشد. اگر سؤال فاعل را داده است از همان استفاده کن؛ اگر نداده، چیزی را به عنوان واقعیت جمله حدس نزن.

حرکت و ترجمه را با نقش کنترل کن

پس از تبدیل، جمله را دوباره نقش‌گذاری و ترجمه کن. برای صرف از راهنمای صرف فعل و برای پایان واژه‌ها از راهنمای حرکت‌گذاری کمک بگیر.