هیدروکربن و ایزومر؛
اول اتصال اتم‌ها را بخوان، بعد نام یا فرمول را بنویس

همهٔ اتم‌های کربن را ردیابی کن

در فرمول خطی، هر رأس و انتهای خط را مطابق قرارداد ساختار بخوان. در فرمول فشرده، پرانتزها و شاخه‌ها را باز کن تا هیچ کربنی جا نماند.

زنجیرهٔ اصلی را با معیار درست انتخاب کن

مسیرهای ممکن را شماره‌گذاری آزمایشی و طول یا ویژگی لازم را مطابق قاعدهٔ کتاب مقایسه کن. مستقیم‌تر به نظر رسیدن روی کاغذ معیار انتخاب نیست.

جهت شماره‌گذاری را با کمترین شماره بسنج

از هر دو سر زنجیره شماره بزن و مجموعهٔ شماره‌های بخش‌های مهم را مقایسه کن. تصمیم را با اولین نقطهٔ تفاوت مطابق قاعدهٔ مربوط بگیر.

شاخه‌ها را کامل نام ببر

محل اتصال، تعداد تکرار و نام هر شاخه را ثبت کن. ترتیب نوشتن اجزا و نشانه‌گذاری عددها را مطابق الگوی کتاب رعایت کن.

پیوند چندگانه را در زنجیره نگه دار

محل و نوع پیوند را مشخص و شماره‌گذاری را با اولویت‌های مطرح‌شده هماهنگ کن. پیوند را پس از انتخاب یک زنجیرهٔ نامناسب به‌زور وارد نام نکن.

فرمول مولکولی را با ظرفیت‌ها کنترل کن

تعداد کربن و هیدروژن را از ساختار بشمار و ظرفیت هر اتم را بررسی کن. یک پیوند حذف‌شده یا هیدروژن اضافی می‌تواند خانواده را عوض کند.

ایزومر را با دو شرط تشخیص بده

فرمول مولکولی باید یکسان و اتصال اتم‌ها متفاوت باشد. تفاوت در چرخاندن یا خم‌کردن همان زنجیره، ایزومر تازه ایجاد نمی‌کند.

ساختارهای تکراری را با شناسنامه حذف کن

طول زنجیرهٔ اصلی، محل شاخه‌ها و تقارن را مقایسه کن. ساختار را از سمت دیگر شماره‌گذاری کن تا تکراری‌بودن آشکار شود.

از نام، ساختار را معکوس بساز

ابتدا زنجیرهٔ اصلی، سپس شماره‌ها، شاخه‌ها و هیدروژن‌های لازم را اضافه کن. بازسازی معکوس بهترین کنترل برای نام پیشنهادی است.

پاسخ را با شمارش نهایی ببند

اتم‌ها، پیوندها و شماره‌ها را دوباره تطبیق بده. برای فرمول‌خوانی به ساختار مواد آلی و برای گروه‌ها به گروه عاملی برو.