نمایش دادهشده را کامل بخوان
فرمول مولکولی، فشرده، ساختاری یا مدل تصویری هر کدام بخشی از اطلاعات را آشکار میکنند. ابتدا مشخص کن هر خط و نماد نمایندهٔ کدام پیوند یا اتم است و بخشهای حذفشده را ذهنی حدس نزن.
اسکلت کربنی را از جانشینها جدا کن
اتصال کربنها را دنبال و مسیرهای ممکن را علامت بزن. زنجیرهٔ اصلی را مطابق معیار مسئله انتخاب کن و شاخهها را تا پیش از شمارهگذاری جداگانه نامگذاری یا کدگذاری کن.
تعداد کربن ← نوع پیوند ← زنجیرهٔ اصلی ← شاخه یا گروه عاملی ← ظرفیت اتمها
شمارهگذاری را از هر دو جهت آزمایش کن
دو سر زنجیره را مقایسه کن و جهتی را انتخاب کن که جایگاه اجزای مهم را مطابق قاعدهٔ دادهشده مشخص میکند. شمارهها را روی ساختار بنویس تا نام و شکل از هم جدا نشوند.
گروه عاملی را همراه محیطش تشخیص بده
تنها دیدن یک اتم برای تشخیص گروه کافی نیست؛ نوع اتصال و اتمهای همسایه را بررسی کن. گروه مشابه در دو محیط پیوندی متفاوت میتواند رفتار و نام متفاوتی داشته باشد.
از نام به ساختار مرحلهای برو
ابتدا زنجیرهٔ اصلی را بکش، سپس محل پیوندهای ویژه یا گروه اصلی را مشخص و در پایان شاخهها را اضافه کن. هیدروژنها را پس از کاملشدن پیوندهای میان اتمهای سنگین تنظیم کن.
از ساختار به فرمول با شمارش منظم برس
اتمهای هر عنصر را جدا بشمار و نتیجه را در یک جدول کوچک ثبت کن. در نمایش فشرده، پرانتز و عدد کنار آن را به همهٔ اجزای گروه داخل پرانتز اعمال کن.
ایزومرها را با اتصالها مقایسه کن
برابری فرمول مولکولی را ابتدا کنترل کن و سپس تفاوت ترتیب اتصال اتمها را نشان بده. چرخاندن یا وارونهکردن یک رسم، بدون تغییر اتصالها، مادهٔ تازهای نمیسازد.
ظرفیت و تعداد را کنترل نهایی کن
دور هر اتم تعداد پیوندهای نمایشدادهشده را بررسی و فرمول بهدستآمده را با ساختار تطبیق بده. برای محاسبات ماده از راهنمای استوکیومتری و برای واکنش از راهنمای موازنه کمک بگیر.