نمونه سؤال تحلیل نقشه تاریخی؛
هر نتیجه را به یک نشانهٔ نقشه وصل کن

موضوع، راه‌های بازرگانی ناحیهٔ الف است؛ قلمرو، محدودهٔ همین ناحیه و شهرهای نشان‌داده‌شده؛ دوره نیز سال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ است. این اطلاعات از عنوان گرفته می‌شود.

بر پایهٔ راهنما، خط پیوسته راه زمینی و خط نقطه‌چین راه دریایی را نشان می‌دهد. شکل خط را بدون مراجعه به راهنما نباید به معنایی دیگر نسبت داد.

سپید در جنوب‌شرق دشت و میان‌رود قرار دارد. پاسخ نسبی از واژه‌های جهت‌دار استفاده می‌کند و به «نزدیک» یا «دور» بدون مقیاس متوسل نمی‌شود.

حرکت از دشت به میان‌رود و سپس به بندر سپید است؛ زیرا سر پیکان‌ها به سوی سپید قرار دارد.

کالا از دشت در مسیر زمینی از میان‌رود عبور می‌کند و به سپید می‌رسد، سپس مسیر دریایی از بندر به بیرون محدودهٔ نقشه ادامه می‌یابد.

تداوم: مسیر دشت–میان‌رود–سپید همچنان وجود دارد. تغییر: راه تازهٔ کوهپایه به میان‌رود افزوده شده است. هر دو گزاره با یک نشانهٔ روشن نقشه پشتیبانی می‌شوند.

میان‌رود؛ مسیرهای دشت، سپید و کوهپایه به آن متصل‌اند. این پاسخ دربارهٔ تعداد پیوندهای رسم‌شده است، نه لزوماً جمعیت یا قدرت سیاسی شهر.

خیر، راهنما آن را «ناحیهٔ خدمات بازار» معرفی کرده است. گسترهٔ خدمت یا اثر اقتصادی با مرز سیاسی یکسان نیست، مگر خود نقشه چنین تعریفی بدهد.

خیر. اگر راهنما فقط پررنگی را به اهمیت بیشتر پیوند دهد، می‌توان از افزایش اهمیت مسیر سخن گفت؛ اما «دو برابر» به مقیاس کمی یا دادهٔ عددی نیاز دارد.

شبکه در دورهٔ دوم پیوند بیشتری با شمال پیدا کرده و جایگاه ارتباطی میان‌رود برجسته‌تر شده است؛ شاهد، افزوده‌شدن راه کوهپایه–میان‌رود و اتصال سه مسیر مستقیم به میان‌رود است.