صفت و موصوف؛
چهار هماهنگی را در چهار ستون کنترل کن

گروه اسمی را پیش از نقش‌ها مرزبندی کن

اسم‌ها و وابسته‌های نزدیک را یکجا بخوان و فعل یا حرف‌های بیرون گروه را جدا کن. دو واژهٔ کنار هم همیشه صفت و موصوف نیستند؛ معنی و نشانه‌های ساخت باید رابطه را تأیید کنند.

موصوف را با پرسش «کدام اسم توصیف شده؟» پیدا کن

ویژگی بیان‌شده به کدام شخص یا چیز برمی‌گردد؟ همان واژه نامزد موصوف است. اگر چند اسم پیش از صفت وجود دارد، معنی و هماهنگی‌ها را برای یافتن مرجع درست به کار ببر.

معرفه و نکره‌بودن را از نشانه‌ها بسنج

وجود ال، اضافه، ضمیر یا نشانه‌های دیگر می‌تواند وضعیت اسم را روشن کند. صفت باید طبق الگوی گروه با موصوف هماهنگ شود. ال را تنها روی یک واژه نبین؛ کل ساخت را بررسی کن.

جنس را از مفرد و معنی کنترل کن

علامت ظاهری پایان واژه سرنخ است، اما همیشه کافی نیست. مفرد اسم و کاربرد آن را در واژگان کتاب بشناس و سپس شکل صفت را انتخاب کن.

شمار را برای مفرد، مثنی و جمع بررسی کن

موصوف چند مصداق را نشان می‌دهد و صفت با چه صورتی آمده است؟ پایان‌های شمار را با حالت دستوری نیز هماهنگ کن و یک نشانه را برای هر دو ویژگی به‌تنهایی کافی ندان.

جمع غیرعاقل را طبق قاعدهٔ مخصوصش تحلیل کن

اگر موصوف جمع غیرعاقل است، الگوی هماهنگی مربوط را جدا از جمع عاقل به کار ببر. ابتدا عاقل یا غیرعاقل‌بودن را از معنی مشخص کن و سپس صورت صفت را بسنج.

اعراب را از نقش کل گروه بگیر

گروه وصفی در جمله چه نقشی دارد و کدام عامل بر آن اثر می‌گذارد؟ موصوف و صفت را در همان حالت بررسی کن. برای حرکت پایانی از راهنمای حرکت‌گذاری استفاده کن.

صفت را با خبر یا حال اشتباه نگیر

اگر واژه ویژگی‌ای بیان می‌کند، ببین درون گروه اسمی وابستهٔ اسم است یا در ساخت جمله حکمی تازه می‌دهد. معرفه‌بودن، حرکت و کامل‌بودن جمله به تشخیص کمک می‌کنند.

ترجمه را به ترتیب طبیعی فارسی بساز

موصوف و صفت را یک واحد معنایی بگیر و جای ویژگی را در فارسی طبیعی کن. ال و نشان نکره را متناسب با کل گروه ترجمه کن و هر نشانه را واژه‌به‌واژه برنگردان.

پاسخ را با جانشینی آزمایش کن

صفت را با ویژگی دیگری در همان شکل جایگزین کن؛ آیا هماهنگی‌ها و معنی گروه حفظ می‌شوند؟ برای ترجمهٔ کامل از راهنمای ترجمه و برای چارچوب از راهنمای قواعد کمک بگیر.