توبه و جبران؛
بازگشت درونی را به ترک خطا و اصلاح اثر آن وصل کن

معنای بازگشت را نقطهٔ شروع بگیر

توبه تغییر جهت آگاهانه از خطا به مسیر درست است. در پاسخ فقط یک احساس را نام نبر؛ تغییر نگرش و عمل را نیز نشان بده.

شناخت خطا را از توجیه جدا کن

فرد باید عمل و پیامد آن را ببیند و مسئولیت خود را بپذیرد. توضیح علت رفتار نباید به حذف مسئولیت تبدیل شود.

پشیمانی را به تصمیم آینده وصل کن

اندوه از گذشته وقتی در مفهوم توبه معنا پیدا می‌کند که جهت انتخاب بعدی را تغییر دهد. رابطهٔ احساس و اراده را در پاسخ بنویس.

ترک خطا را گام رفتاری بدان

ادامهٔ آگاهانهٔ همان رفتار با ادعای بازگشت سازگار نیست. در مثال، رفتاری را که باید متوقف شود دقیق نام ببر.

تصمیم را با اقدام قابل مشاهده کامل کن

برنامهٔ دوری از موقعیت، جایگزین‌کردن رفتار درست یا اصلاح محیط می‌تواند نشان دهد تصمیم به عمل تبدیل شده است.

حق الهی و حق دیگران را در جبران جدا کن

اگر رفتار به شخص یا جامعه زیان زده، اصلاح رابطه و بازگرداندن حق بخشی از مسیر است. نوع جبران باید با نوع آسیب متناسب باشد.

جبران را با تکرار آسیب یکی ندان

اصلاح باید تا حد ممکن پیامد را کاهش دهد و کرامت یا حق تازه‌ای را نقض نکند. شیوهٔ جبران را همراه هدفش توضیح بده.

امید را کنار مسئولیت نگه دار

امکان بازگشت مانع ناامیدی است، اما مجوز تکرار برنامه‌ریزی‌شدهٔ خطا نیست. این دو بخش را در پاسخ مقایسه‌ای کنار هم بنویس.

اثر توبه را مرحله‌ای تحلیل کن

تغییر نگرش می‌تواند انتخاب، عادت و رابطه را اصلاح کند. هر پیامد را با حلقهٔ پیش از خود وصل کن و از نتیجهٔ بی‌دلیل پرهیز کن.

پاسخ را با مفهوم و مصداق ببند

تعریف، مراحل و یک اقدام جبرانی متناسب را بنویس. برای کیفیت عمل به حسن فعلی و فاعلی و برای اختیار به اختیار و مسئولیت برو.