Countable و Uncountable؛
اول نوع اسم را پیدا کن، بعد کمیت‌نما را انتخاب کن

اسم هدف را از گروه اسمی جدا کن

پس از جای خالی، هستهٔ اسم را پیدا کن و وابسته‌ها را کنار بگذار. انتخاب کمیت‌نما به ویژگی هسته وابسته است، نه نزدیک‌ترین واژهٔ ظاهری.

شمارش‌پذیری را در همان معنا بسنج

بعضی واژه‌ها با تغییر معنا رفتار متفاوتی دارند. جمله را ترجمه کن و ببین دربارهٔ واحدهای جداگانه سخن می‌گوید یا یک ماده، مفهوم یا مجموعهٔ غیرتفکیک‌شده.

نشانهٔ جمع را بررسی کن

اسم شمارش‌پذیر می‌تواند در حالت جمع با نشانهٔ مناسب بیاید. وجود عدد یا فعل جمع نیز سرنخ است، اما قواعد شکل جمع و استثناهای مطرح‌شده در کتاب را حفظ کن.

many و much را با اسم هماهنگ کن

many با اسم شمارش‌پذیر جمع و much با اسم غیرقابل‌شمارش به کار می‌رود. پس از انتخاب، کل گروه اسمی و فعل جمله را دوباره بخوان.

few و little را فقط کمیت ندان

هر دو مقدار کم را نشان می‌دهند اما با نوع متفاوت اسم می‌آیند. علاوه بر ساخت، ببین جمله کمبود و ناکافی‌بودن را منتقل می‌کند یا مقدار کم اما موجود را.

نقش a را در معنی کنترل کن

تفاوت میان few و a few یا little و a little می‌تواند نگرش جمله به کفایت مقدار را عوض کند. ترجمهٔ هر دو گزینه را در جمله قرار بده و با ادامهٔ متن بسنج.

some و any را از نوع جمله و قصد بفهم

مثبت، منفی یا پرسشی‌بودن سرنخ مهمی است، اما قصد پیشنهاد یا درخواست نیز می‌تواند اثر داشته باشد. یک قاعدهٔ تک‌خطی را بدون توجه به بافت به همهٔ جمله‌ها تعمیم نده.

واحد شمارش را در صورت نیاز پیدا کن

برای بیان تعداد از برخی اسم‌های غیرقابل‌شمارش، عبارت واحد لازم است. واحد باید از نظر معنی با ماده یا مفهوم سازگار باشد و شکل مفرد یا جمع آن با عدد هماهنگ شود.

فعل را با هسته هماهنگ کن

پس از کامل‌کردن گروه اسمی، مفرد یا جمع‌بودن هسته را برای انتخاب فعل بررسی کن. کمیت‌نمایی که ظاهر جمع دارد همیشه تعیین‌کنندهٔ نهایی فعل نیست.

سه کنترل پایانی انجام بده

نوع اسم، پیام کمیت و هماهنگی فعل را بررسی کن. برای معنی واژه به واژگان زبان و برای تمرین در بافت به کلوز تست برو.