فعالیت بدنی؛
تمرین را به هدف و توان فرد وصل کن

فعالیت روزمره و تمرین برنامه‌دار را جدا کن

حرکت بدنی می‌تواند در کار روزانه رخ دهد یا با هدف، ساختار و تکرار مشخص انجام شود. مثال را با ویژگی‌هایش دسته‌بندی کن و تنها از نام فعالیت نتیجه نگیر.

نیاز فرد را از موقعیت استخراج کن

هدف، سابقهٔ فعالیت، محدودیت و مانع محیطی را در چهار ردیف بنویس. پیشنهاد باید به همین اطلاعات پاسخ دهد و نسخهٔ یکسانی برای همهٔ موقعیت‌ها نباشد.

مؤلفهٔ آمادگی را دقیق نام ببر

استقامت، قدرت، انعطاف یا دیگر مؤلفه‌های مطرح‌شده در سؤال را با ویژگی فعالیت مرتبط کن. یک فعالیت ممکن است چند اثر داشته باشد، اما پاسخ را بر مؤلفهٔ خواسته‌شده متمرکز نگه دار.

شدت و مدت را در کنار هم ببین

فشار تمرین را فقط با طول زمان توصیف نکن. دشواری، مدت هر نوبت و فرصت بازیابی را به صورت مجموعه‌ای هماهنگ تحلیل کن و نتیجه را به توان فرد مشروط کن.

پیشرفت را تدریجی طراحی کن

تنها یک متغیر را در هر مرحله تغییر بده تا اثر آن قابل مشاهده باشد. افزایش ناگهانی همهٔ اجزا، هم اجرای برنامه و هم تحلیل نتیجه را دشوار می‌کند.

گرم‌کردن و بازگشت را نقش‌محور بنویس

هر بخش برنامه را با هدف آن توضیح بده و ترتیب مراحل را نگه دار. فهرست حرکت‌ها بدون بیان نقش و تناسب با فعالیت اصلی، پاسخ را ناقص می‌گذارد.

مانع کم‌تحرکی را به اقدام محیطی وصل کن

زمان، دسترسی، عادت یا همراه اجتماعی را از مثال پیدا کن و برای همان مانع تغییری کوچک در محیط یا برنامه بساز. اقدام باید آغاز روشن و امکان تکرار داشته باشد.

برنامه را با شاخص هم‌نوع ارزیابی کن

شاخص سنجش باید با هدف اولیه هماهنگ باشد و در شرایط مشابه ثبت شود. برای تحلیل عامل و پیامد از راهنمای موقعیت سلامت و برای عامل خطر از راهنمای پیشگیری کمک بگیر.