دستگاه مختصات را روی شکل بگذار
مبدأ، جهت مثبت افقی و عمودی و محل آغاز را مشخص کن. علامت شتاب گرانش و جابهجاییها به این انتخاب وابسته است؛ قرارداد را در میانهٔ حل عوض نکن.
سرعت آغاز را به دو مؤلفه بشکن
بردار سرعت را روی محور افقی و عمودی تصویر کن. زاویه را نسبت به محوری که سؤال داده بخوان و سینوس و کسینوس را از شکل نتیجه بگیر، نه از حفظ جای فرمول.
محور | مکان آغاز | سرعت آغاز | شتاب | رابطهٔ مکان | شرط زمان مشترک
حرکت افقی و عمودی را جدا حل کن
در مدل ساده و با صرفنظر از مقاومت هوا، شتاب افقی صفر و شتاب عمودی گرانشی است. دو معادله جدا هستند، اما زمان در هر دو یکسان میگذرد.
زمان را از شرط عمودی پیدا کن
رسیدن به زمین، اوج یا ارتفاع مشخص یک شرط روی مؤلفهٔ عمودی است. ابتدا آن شرط را در رابطهٔ عمودی قرار بده و زمان معتبر را به حرکت افقی منتقل کن.
اوج را با سرعت عمودی بشناس
در بالاترین نقطه، مؤلفهٔ عمودی سرعت لحظهای صفر است؛ مؤلفهٔ افقی در مدل ساده باقی میماند. صفرشدن یک مؤلفه را با توقف کامل جسم اشتباه نگیر.
برد افقی را پس از زمان بساز
جابهجایی افقی از سرعت افقی و زمان حرکت به دست میآید. اگر ارتفاع آغاز و پایان متفاوت است، فرمول حالت همارتفاع را بدون بررسی به کار نبر.
مثال تألیفی: پرتاب افقی
جسمی با سرعت افقی ثابت از ارتفاعی رها میشود. زمان سقوط را ارتفاع و حرکت عمودی تعیین میکند؛ سپس همان زمان در سرعت افقی ضرب میشود تا برد به دست آید.
علامت جواب را فیزیکی تفسیر کن
سرعت عمودی منفی میتواند حرکت رو به پایین نسبت به محور انتخابی را نشان دهد. قدرمطلق را فقط وقتی سؤال اندازه میخواهد گزارش کن و جهت را در جملهای جدا بنویس.
نمودارها را مؤلفهای رسم کن
مکان، سرعت و شتاب افقی و عمودی را جدا در برابر زمان بسنج. شکل مسیر سهمی با نمودار مکان افقی یا عمودی یکی نیست؛ محورهای هر نمودار را دقیق بخوان.
سه کنترل نهایی انجام بده
واحد زمان و طول، جهت شتاب و مشترکبودن زمان دو محور را کنترل کن. برای نوشتن مراحل از راهنمای سؤال محاسباتی استفاده کن.