نمودار فیزیک؛
پیش از محاسبه، داستانش را بخوان

شناسنامهٔ نمودار را بنویس

نام کمیت محور افقی و عمودی، واحد هرکدام و مقیاس درجه‌بندی را ثبت کن. بررسی کن مبدأ نمایش داده شده یا محور از عدد دیگری آغاز می‌شود. این چند ثانیه جلوی خواندن عدد از محور اشتباه را می‌گیرد.

نمودار را به بازه‌ها تقسیم کن

نقاطی را که رفتار خط یا منحنی عوض می‌شود علامت بزن. برای هر بازه یک جملهٔ ساده بنویس: کمیت زیاد می‌شود، کم می‌شود یا ثابت می‌ماند. توصیف دقیق، نقشهٔ حل را پیش از فرمول می‌سازد.

عدد را با دو راهنما بخوان

از نقطهٔ موردنظر خط فرضی به هر دو محور بکش و مقدارها را با مقیاس درست بخوان. اگر نقطه میان دو درجه است، فقط وقتی تقریب بزن که شکل و سؤال اجازهٔ چنین برداشتی می‌دهند و مقدار تقریبی را روشن بنویس.

شیب را به یک نسبت تبدیل کن

دو نقطهٔ مناسب از همان بازه انتخاب کن، تغییر عمودی و افقی را جدا بنویس و نسبت را با واحد محاسبه کن. علامت شیب و واحد حاصل، سرنخ مهمی برای تفسیر فیزیکی‌اند. تعریف کاربرد را مطابق مبحث کتابت انتخاب کن.

مساحت را بخش‌بندی کن

اگر مفهوم موردنظر از مساحت زیر نمودار به دست می‌آید، ناحیه را به شکل‌های ساده تقسیم کن. بخش‌های بالا و پایین محور را با علامت مناسب نگه دار و واحد نهایی را از ضرب واحد دو محور کنترل کن.

از نمودار به جمله و برعکس برو

یک نمودار را بدون محاسبه با جمله‌های فیزیکی توصیف کن. سپس از روی یک توصیف کوتاه، طرح تقریبی نمودار را بکش. این تمرین دوطرفه نشان می‌دهد رابطه را فهمیده‌ای یا فقط شکل‌های آشنا را حفظ کرده‌ای.

پاسخ تشریحی را قابل دنبال‌کردن بنویس

بازه یا نقطهٔ مورد استفاده، رابطه، جایگذاری و واحد را نشان بده. اگر مقایسه خواسته شده، معیار مقایسه را نیز بنویس. عدد نهایی بدون مسیر، فرصت بررسی منطق حل را کم می‌کند.

خطای نمودار را دسته‌بندی کن

مشخص کن محور را جابه‌جا خواندی، مقیاس را ندیدی، بازهٔ نادرست انتخاب کردی، شیب و مقدار را اشتباه گرفتی یا علامت مساحت را از دست دادی. برای کنترل محاسبات از راهنمای خطاهای محاسباتی استفاده کن.