نمونه سؤال آزمایش فیزیک؛
هر نتیجه باید یک شاهد در داده‌ها داشته باشد

متغیر مستقل جرم آویخته‌شده و متغیر وابسته افزایش طول فنر است. نوع فنر و روش یا نقطهٔ خواندن طول باید ثابت بمانند. جرم را پژوهشگر تغییر داده و کشیدگی در پاسخ به آن اندازه‌گیری شده است.

جرم روی محور افقی و افزایش طول روی محور عمودی قرار می‌گیرد. نقطه‌ها با ترتیب «جرم، افزایش طول» برابرند با (۵۰،۱)، (۱۰۰،۲)، (۱۵۰،۳) و (۲۰۰،۴). نام و واحد هر محور نیز باید نوشته شود.

در بازهٔ اندازه‌گیری‌شده، با دوبرابرشدن جرم، افزایش طول فنر نیز دوبرابر شده است؛ پس داده‌ها در همین بازه رابطه‌ای مستقیم را نشان می‌دهند. نتیجه را به همهٔ جرم‌های ممکن تعمیم نمی‌دهیم.

۱٫۶۰ ثانیه. دوره برابر زمان کل تقسیم بر تعداد نوسان‌هاست: ۱۶٫۰ ÷ ۱۰. عدد ۱۰ در اینجا شمارش دقیق است.

زمان‌گیری یک نوسان کوتاه، سهم خطای واکنش فرد را نسبت به کل زمان بزرگ می‌کند. با زمان‌گیری چند نوسان و تقسیم زمان کل، اثر نسبی این خطا کمتر می‌شود.

جرم وزنه و روش رهاکردن آونگ باید ثابت باشند؛ همچنین دامنهٔ آغازین را می‌توان یکسان نگه داشت. تغییر هم‌زمان چند عامل، نسبت‌دادن نتیجه به طول نخ را دشوار می‌کند.

از رابطهٔ V=RI، شیب نمودار V برحسب I برابر مقاومت است. برای نمونه ۲ ÷ ۰٫۱۰ = ۲۰ اهم؛ زوج‌های دیگر نیز همین مقدار را می‌دهند.

داده را بی‌دلیل حذف نمی‌کنیم. اتصال‌ها، گستره و خواندن ابزار، گرم‌شدن مقاومت و ثبت عدد را بررسی و اندازه‌گیری را با همان شرایط تکرار می‌کنیم؛ سپس دربارهٔ ناسازگاری تصمیم می‌گیریم.

منبع خطا می‌تواند محدودبودن تفکیک خط‌کش برای قطر کوچک باشد. بهبود متناظر، استفاده از ابزار مناسب‌تر با تفکیک بیشتر است. «دقت بیشتر» به‌تنهایی پیشنهاد اجرایی و کامل نیست.

میانگین برابر ۲٫۵ ثانیه است. تکرار، پراکندگی داده‌ها را آشکار می‌کند و میانگین می‌تواند اثر نوسان‌های تصادفی را کاهش دهد؛ ولی یک خطای روشمند مشترک را لزوماً از بین نمی‌برد.